Witaj ponownie!
Mail Grupowy pomaga Twojej grupie sprawnie się komunikować, dzielić notatkami, wydarzeniami i opiniami. Dowiedz się więcej »
Przedmioty Wykładowcy Uczelnie

nop, egzamin - nauka nop


Podgląd

nauka nop.docx

Podgląd pliku (pełna wersja wyższej jakości po zalogowaniu):
  1. Istota przedmiotu :
  1. Przedmiot i funkcje nauki o polityce .

polityka – zespół działań podjętych przez ośrodek decyzyjny, zmierzających do osiągnięcia zamierzonych celów za pomocą odpowiednio dobranych środków.

PRZEDMIOT NAUKI O POLITYCE

nauka – szczególny rodzaj aktywności ludzkiej, której przedmiotem stało się poznanie otaczającego świata.

Nauka w sensie pragmatycznym (całokształt czynności badawczych) i apragmatycznym (całość wyników badań naukowych)

Nazwa:

Anglosasi – nauka o polityce ( political science )

Francuzi – nauki polityczne ( sciences politiques )

Rosjanie – nauki polityczne

Konferencja politologów w Paryżu w 1948r pod egidą UNESCO ustaliła, że najodpowiedniejszą nazwą jest „nauka polityczna”.

Konferencja określiła też przedmiot nauki o polityce :

1. Myśl polityczna i teorie polityczne.

2. Instytucje.

3. Aspekty społeczne – partie itd.

4. Stosunki międzynarodowe.

W Polsce używamy terminu „nauki polityczne” na określenie zespołu nauk zajmujących się polityką (prawo, nauka o państwie, ekonomia polityczna, polityka ekonomiczna, historia polityczna, historia myśli politycznej, polityka społeczna, psychologia społeczna itd.).

Nauka o polityce ma charakter interdyscyplinarny. Zajmuje się funkcjami i charakterem państwa, a także teorią organizacji i władzy państwowej.

Przedmiot nauki o polityce :

Ujęcie minimalistyczne – nauka o państwie. Związek polityki i państwa.

Ujęcie maksymalistyczne – nauka o wszelkiej władzy.

Ujęcie pośrednie – nie tylko państwo, ale i nie każda władza.

FUNKCJE NAUKI O POLITYCE

Funkcja opisowa (deskryptywna, faktograficzna) – opisuje zjawiska polityczne, porządkuje zagadnienia, wymaga pewnej koncepcji i wyłapania szczegółów, ale zazwyczaj ukazuje ogólny san rzeczywistości politycznej

Funkcja wyjaśniająca – daje odpowiedzi na pytania: dlaczego dane zjawisko, czy proces zaistniało. Wskazuje na związki przyczynowo skutkowe. Zbiera i tłumaczy materiał.

Funkcja przewidująca (prognostyczna) – na podstawie dotychczasowych zdarzeń można prognozować przyszłe. Analizuje procesy i określa przyszłe wydarzenia i zjawiska

Funkcja instrumentalna (praktyczna) – podpowiada, jakie działania należy podjąć, aby uzyskać określony rezultat. W wypadku dysponowania diagnozą istniejącej rzeczywistości i znajomością procesów politycznych można określić warunki, które muszą być spełnione, aby osiągnąć dany efekt.

Czasem dodaje się też funkcję ideologiczną, określa ona cele, do jakich należy dążyć i jakie wartości realizować. Nie jest ona uznawana za właściwą, gdyż nie można jej zaliczyć do funkcji nauki, a także dlatego, że w pewnym stopniu ogranicza wolność obywateli.

Związek nauki o państwie z innymi naukami :

- nauki prawnicze

- nauki ekonomiczne, o zarządzaniu – państwo jako przedsiębiorstwo, władza wynika z własności

- socjologia – koncepcja Maxa Webera – państwo związek polityczny i związek historyczny, (związek, w którym organizacja polega na stosowaniu przymusu psychicznego)

Państwo to związek polityczny mający monopol na przymus fizyczny stosowany na określonym terytorium.

Giddens – państwo jest ignorowane, a nauka o państwie to nauki polityczne.

Próbowano zastąpić słowo państwo słowem – system polityczny.

Państwo jest organizacją polityczną ludności – 3 właściwości :

  1. Organizacja, która ma charakter przymusowy – 2 aspekty – przynależność, monopol na środki przymusu.
  2. Organizacja ma charakter terytorialny – wyznaczono przynależność, przymus jest stosowany w określonym terytorium.
  3. Organizacja, która ma charakter suwerenny – aspekt prawa międzynarodowego, każde państwo będące podmiotem jest suwerenem.

Koncepcja suwerenności skonstruował Jean Bodin w rozumieniu klasycznym.

  1. Historyczny rozwój myśli politycznej i nauki o polityce .

Od kiedy nauka zajmuje się polityką?

Jest to jedna z najstarszych dyscyplin – w Antyku zajmowano się głownie filozofią polityki i dążono do określenia stanu idealnego. W tej dziedzinie dominowali Platon i Arystoteles. Ten drugi uważał człowieka za zoon politikon z natury dążącego do życia we wspólnocie. Według Platona ludzie stworzyli państwo, gdyż było im potrzebne.

Jest to jedna z najmłodszych dyscyplin – nauka o polityce narodziła się w II poł XX wieku i wywodzi się z nauki anglosaskiej o charakterze empirycznym. Zajmuje się wyszukiwaniem praktycznych rozwiązań mających ułatwić rządzenie. Nowoczesna nauka zaczęła się koncentrować na problemie dystrybucji dóbr (teza, że przy pełnej dostępności dóbr nie byłoby polityki).

GENEZA MYŚLI POLITYCZNEJ

Można wyróżnić 5 okresów:

  1. antyk
  2. średniowiecze
  3. od odrodzenia (XVI w) do oświecenia (do poł. XIX w)
  4. od poł. XIX w do poł. XX w
  5. od poł. XX w do dziś

ANTYK

Do najwybitniejszych myślicieli można zaliczyć Konfucjusza