Witaj ponownie!
Mail Grupowy pomaga Twojej grupie sprawnie się komunikować, dzielić notatkami, wydarzeniami i opiniami. Dowiedz się więcej »
Przedmioty Wykładowcy Uczelnie

Mikrobiologia


Uniwersytet Politechnika Wrocławska
Politechnika Wrocławska. Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny w Jeleniej Górze
Politechnika Wrocławska. Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny w Legnicy
Politechnika Wrocławska. Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny w Wałbrzychu
PWr
Prowadzący Waldemar Adamiak
Informacja dla prowadzących
Podgląd

mikro 003.jpg

Plik dostępny po zalogowaniu.

mikro 002.jpg

Plik dostępny po zalogowaniu.

mikro 001.jpg

Plik dostępny po zalogowaniu.

mikrobiologia cz.2.doc

Podgląd pliku (pełna wersja wyższej jakości po zalogowaniu):

MIKROBIOLOGIA-ZAGADNIENIA cz. II

  1. Porównaj komórkę prokariotyczną i eukariotyczną. (ad. cz. I-13).



  1. Opisz cykl rozwojowy u Giardia i Cryptosporidium.

Giardia Pasożyt ten jest chorobotwórczym wiciowcem należącym do rodziny Hexamitidae. Giardia intestinalis wywołuje u człowieka chorobę jelit o nazwie lamblioza (syn. giardioza) [giardiosis]. Giardia intestinalis należy do pasożytów kosmopolitycznych, to znaczy, że zarażenia tym pierwotniakiem obserwuje się na terenie całej kuli ziemskiej. Ocenia się, że w Polsce zarażonych lamblią jest od kilku do kilkunastu procent osób dorosłych. Szczególnie narażone na tego wiciowca są dzieci.
Prewalencja (częstość zarażenia) giardia intestinalis w niektórych skupiskach dziecięcych takich jak żłobki, przedszkola, domy dziecka może czasami dochodzić nawet do 100%.

Lamblia pasożytuje w organizmie człowieka w postaci 2 form, to jest cystytrofozoitu. Trofozoit o charakterystycznym gruszkowatym kształcie jest dwubocznie symetryczny; na biegunie przednim jest zaokrąglony, natomiast w części tylnej jest zaostrzony. Na terenie cytoplazmy trofozoitu widoczne są 2 owalne jądra z chromatyną w środku oraz charakterystyczne dla lamblii kariomastigonty, aksonemy oraz ciała parabazalne. Lamblia ma również 4 pary wici: środkową, grzbietową, boczną i tylną. Na biegunie przednim trofozoitu znajduje się tak zwany krążek czepny, który umożliwia lamblii przyczepianie się do kosmków jelitowych błony śluzowej przewodu pokarmowego. W krążku czepnym znajdują się swoiste dla lamblii białka, tak zwane giardiny (α-giardina o masie cząsteczkowej 29 kDa oraz β-giardina o masie cząsteczkowej 33,8 kDa), które warunkują jego czynności fizjologiczne. Budowę trofozoitu lamblii przedstawiono na rycinie 1-6.
Cysta Giardia intestinalis jest owalna; zawiera charakterystyczną dla lamblii odstającą cytoplazmę od błony komórkowej. Na terenie cytoplazmy widoczne są 2 lub 4 jądra, aksonemy, twory sierpowate, zawiązki wici oraz liczne, bardzo drobne wodniczki jodofilne. Budowę cysty lamblii przedstawiono na rycinie 7-13.

Cysta po dostaniu się do organizmu człowieka ulega przekształceniu w procesie ekscystacjiw 2 trofozoity. Opisany proces zachodzi w dwunastnicy, gdzie trofozoity ulegają następnie dalszym podziałom, prowadząc do powstania licznej populacji trofozoitów, zdolnych do dalszej inwazji jelita cienkiego, dróg żółciowych i przewodów trzustki. W dalszych odcinkach przewodu pokarmowego trofozoity ulegają przekształceniu w procesie encystacji w cysty, które są następnie wydalane z kałem.

Do zarażenia lamblią jelitową dochodzi najczęściej drogą pokarmową przez połknięcie cyst pierwotniaka wraz z zarażoną nimi wodą lub żywnością. Możliwe jest także zarażenie lamblią poprzez stosunek seksualny, niemniej jednak do zarażenia tą drogą dochodzi niezwykle rzadko.

Giardia intestinalis wywołuje u człowieka tak zwaną lambliozę [gardiosis]. Lamblioza w pierwszym stadium chorobowym charakteryzuje się występowaniem nudności, wymiotów oraz bezkrwawej biegunki. W postaci przewlekłej tej choroby obserwuje się naprzemienne biegunki i zaparcia, bóle w nadbrzuszu, bóle głowy, stany podgorączkowe; występować mogą też objawy dyspeptyczne (wzdęcia, odbijania). Chory w tym czasie może się skarżyć na brak łaknienia oraz łatwe męczenie się. Utrzymujące się zarażenie giardia intestinalis może prowadzić do stopniowego zmniejszania się masy ciała wraz z zanikiem mięśniowym. U dzieci mogą występować choroby alergiczne, na przykład atopowe zapalenie skóry. Zauważono również, że 50% zarażeń giardia intestinalis przebiega z zaburzeniami trawienia tłuszczów, węglowodanów oraz awitaminozą A i B12; może również występować niedokrwistość niedobarwliwa, leukocytoza