Witaj ponownie!
Mail Grupowy pomaga Twojej grupie sprawnie się komunikować, dzielić notatkami, wydarzeniami i opiniami. Dowiedz się więcej »
Przedmioty Wykładowcy Uczelnie

sadownictwo - pytania


Uniwersytet Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie
Uniwersystet Rolniczy w Krakowie
UR
Uniwersytet Rolniczy imienia Hugona Kołłątaja
Podgląd

zestawy z sadownictwa.doc

Podgląd pliku (pełna wersja wyższej jakości po zalogowaniu):

1.      Wymaganie klimatyczne dla gatunków sadowniczych uprawianych w Polsce- różnice
2.      Czynniki decydujące o kwalifikacji terenu pod sad- różnice miedzy gatunkami

Najlepsze warunki do uprawy roślin sadowniczych występują na płaskich wyżynach.

Nie ma tam zagłębień terenowych, w których gromadzą się zimne masy powietrza.

Tereny nizin mające zamknięte kotliny nie powinny być przeznaczane pod

sady, gdyż spadki temperatur są tam największe. Otwarte tereny nizin i równiny mogą

być wykorzystywane w sadownictwie chociaż istnieje tam też niebezpieczeństwo przemarzania

zimą jak miało to miejsce w roku 1986/87.

Na terenach falistych nadają się zbocza o kącie nachylenia do kilkunastu

stopni. Już nachylenie 20 o podraża i utrudnia przeprowadzanie zabiegów agrotechnicznych.

Pod drzewa, krzewy i byliny sadownicze wykorzystuje się zbocza południowo-

zachodnie, zachodnie, wschodnie i południowo-wschodnie. Na zboczu południowym

zbyt wcześnie rozpoczyna się wegetacja i kwitnienie roślin. Zbocze północne jest

za zimne.W warunkach urozmaiconego terenu pod sad powinno się wybierać

płaskie wzniesienia i lekkie skłony od strony zachodniej i wschodniej a także

południowo-zachodniej i południowo-wschodniej. Skłony wzniesień mogą być wykorzystywane

o spadku do 10 o . Powinny być brane pod uwagę naturalne osłony w postaci

wzniesień i zalesień. Korzystnie też będzie wpływać bliskość jeziora czy większego

stawu. Nie nadają się stanowiska niskie i osłonięte z każdej strony oraz podmokłe. Na

takich stanowiskach rośliny sadownicze źle rosną i plonują a także łatwiej przemarzają.

Ważne też jest by lokalizacja sadu była w oddaleniu przynajmniej 300-500 m od

szlaków komunikacyjnych a także w rejonie, gdzie nie ma zanieczyszczeń przemysłowych

z zakładów produkcyjnych czy dużych kotłowni.


3.      Najważniejsze cele właściwego przygotowania gleby dla drzew owocowych
4.      Dokładna charakterystyka materiału szkółkarskiego dla sadów z uwzględnieniem równic                                     gatunkowych
5.      wykorzystanie światła przez drzewa owocowe- porównanie z roślinami rolniczymi lub warzywnymi
6.      Znaczenie intercepcji i dystrybucji światła słonecznego w sadzie, możliwości zwiększanie obu parametrów.
7.      Znaczenie wymiarów drzewa w sadzie  oraz związek kształtu i wielkości korony z jakością owoców (sposób obliczania parametrów drzew i uliczki roboczej
8.      Porównanie podkładek karłowych z półkarłowymi lub silnie rosnącymi dla:
·         Jabłoni ( M.9 vs. M26
·         Grusza (pyrodwart vs. Grusza kaukaska
·         Czereśnia (gisela5 vs. F12/1
·         Brzoskwinia (siewka rakoniewicka vs. Pumiselect
9.      Nawożenie doglebowe vs. Dolistne
10.  Kryteria stosowania nawożenia dolistnego ( przykłady stosowanych preparatów i sposoby obliczania ilości cieczy roboczej)
11.  Herbicydy doglebowe dla sadów jabłoniowych i pestkowych obliczanie ilości  potrzebnej cieczy roboczej.
12.  Herbicydy stosowane w sadach po wschodach; sposoby działania i przykłady
13.  Problem nawadniania upraw sadowniczych w Polsce. Typy instalacji do nawadniania.

13:00:27
AGROTECHNIKA JABŁONI

1.      Formowanie wrzeciona i superwrzeciona; problem przyginania pędów rozstawa drzew
2.      Cięcie odmładzające, długości rotacji pędów(wiek) i cięcie letnie
3.      Cięcie jabłoni owocujących; odmiana i podkładka, typ ciecia (np. Gloster, Szampion, Cortland)
4.      Formowanie korony osiowej; porównanie z wrzecionem
5.      Charakterystyka preparatów do wczesnego i późnego przerzedzania zawiązek
6.      Przerzedzanie ręczne- cel, sposoby , termin (znaczenie terminu)
7.      Cel stosowania preparatów wspomagających na jabłoniach (np. Ashasi itp.) przykłady
8.      Problem ordzawienia owoców
9.      Technika stosowana do przyśpieszenia zbioru, poprawiania wybarwienia oraz przeciwdziałająca opadaniu przed zbiorem
10.  Metody regulowania wzrostu drzew; mechaniczne (cięcie koron i nacinanie pni drzewa) i chemiczne (preparaty dostępne w Polsce mające na celu działanie retardantów)
11.  Charakterystyka Regalisu (proheksadionu wapnia) i sposób obliczania dawki konkretnego sadu jabłoniowego).

13:00:39
AGROTECHNIKA GRUSZY

1.      Wymagania glebowe i klimatyczne grusz, preferowane odmiany do uprawy towarowej

Grusza jest gatunkiem ciepłolubnym, mającym większe wymagania klimatyczne i glebowe od jabłoni, a więc wybór stanowiska pod sad ma istotne znaczenie w powodzeniu tej uprawy. Gatunek ten dobrze rośnie i owocuje na glebach żyznych, ciepłych, przepuszczalnych, o pH 6,2–6,7. Grusze mogą być uprawiane w wielu rejonach naszego kraju, pod warunkiem doboru odpowiednich odmian i podkładek. Tam, gdzie poziom wody gruntowej jest zbyt niski (poniżej 1,5 m do 2,5 m), należy sadzić drzewa na gruszy kaukaskiej, przy poziomie około 1,5 m dobrze rosną i owocują drzewa na pigwie. Na Pogórzu Karpackim są zwięzłe gleby i duża ilość opadów co przyczynia się do odmiennego wzrostu drzew i ich owocowania w porównaniu z Polska południową. Niezbędna jest więc ocena przydatności różnych odmian i podkładek do warunków klimatyczno-glebowych Podkarpacia.
2.      Intensyfikacja grusz ??? model sadu intensywnego (sznury pionowe)
3.      Formowanie sznurów pionowych (od szkółki do owocowania w sadzie)
4.      Formowanie szpalerów gruszowych wraz z przyginaniem pędów


AGROTECHNIKA WIŚNI

1.      Znaczenie cięcia odnawiającego dla wiśni ogałacających się- technika

cięcie odnawiająco-odmładzające- prześwietlające, termin zaraz po zbiorach, usunąć z korony około 1 3 pędów, miejsce cięcia na drewnie 3-4 letnim (gat. stare), pozostawić czop 10-20cm, z nich wyrosną 1 roczne pędy odmładzające koronę (w 2  roku wyrosną w 3 owocują), cięcie co roku.


2.      Nowoczesna metoda formowania wiśni w sadach gęsto sadzonych

2 modele sadu wiśniowego:I tradycyjny: rozstawa 4 m międzyrzędzia, 3-2 w rzędzie, korona wrzecionowa lub zbliżona do korony naturalnej.1 wszy rok po posadzeniu:a) cięcie po posadzeniu- pędy boczne skrócić nad 3-4 pąkiem, zostawiamy ich 4-5 sztuk, pień do wysokości 50-60cm, przewodnik skrócić na wysokość 50 cm od ostatniego rozgałęzienia,b) zabiegi formujące: (1-2 na rok), odginanie pędów bocznych do położenia poziomego (zabieg zaczynamy w połowie VI gdy długość 15020 cm i są zielne), spinacze do bielizny ok. 1-2 tyg, lub wykałaczki wbija się w przewodnik i pęd boczny, ostatecznie sznurek w kolejnym roku dużo pracy. Formułowanie- 5 lat dłużej życia sadu bo inaczej powyłamują się konary i będą tam zakażenia.Od 4 roku:c) cięcie odnawiająco-odmładzające- prześwietlające, termin zaraz po zbiorach, usunąć z korony około 1 3 pędów, miejsce cięcia na drewnie 3-4 letnim (gat. stare), pozostawić czop 10-20cm, z nich wyrosną 1 roczne pędy odmładzające koronę (w 2  roku wyrosną w 3 owocują), cięcie co roku.

II intensywny: korona osiowa, rozstawa 4m międzyrzędzia, 1-2 w rzędzie.Cięcie po posadzeniu: wszystkie pędy boczne skrócić nad pierwszym pąkiem, pień na wysokość 50 cm (poniżej 50 wyciąć), przewodnika nie skracamy i pilnować żeby nie było konkurencji , wtedy pędy boczne same uformują kąt , przewodnik do 2-3 m, ale problem bo pąki wierzchołkowe nie chcą ruszyć: przemarzną, uszkodzenia podczas defoliacji w szkółce, uszkodzenia w czasie sprzedaży.2 rok po posadzeniu: nic nie ciąć.3 rok po posadzeniu: zaczyna się zagęszczać korona, dużo kątów ostrych, już plon, nic nie ciąć.4 rok po posadzeniu: przystąpić do cięcia (po zbiorze ewentualnie wcześniej wiosną), od dołu usunąć 2-3 najgrubsze konary i zostawić, długość czopa 20-40cm. Kolejne lata: co roku- coraz wyżej przycinać pozostawiając czopy, dlatego tak gęsto sadzić, bo się usuwa co roku grubsze gałęzie (3 letnie) byłoby zbyt rzadko.

Gęste sadzenie: słabiej rosną i można darować sobie formowanie, same się chronią przed rozłamywaniem, bardziej podatne na choroby.


3.      Rozstawy, podkładki i odmiany zalecane w sadach wiśniowych

ROZSTAWA

-rozstawa 4 m międzyrzędzia, 3-2 w rzędzie, korona wrzecionowa (tradycyjny)

- zbliżona do korony naturalnej lub korona osiowa, rozstawa 4m międzyrzędzia, 1-2 w rzędzie.(intensywny)

PODKŁADKI: 1 )Antypka : gleby lżejsze, ale mogą być i żyzne, dobre zdolności adaptacyjne do środowiska, mniej podatna na suszę, bo system korzeniowy rozległy, odporna na otrząsanie bo korzenia amortyzują, bardziej odporna na gęste sadzenie, drzewa jednoelementarne. 2)Czereśnia ptasia: na mokre gleby, żyzne, bo system korzeniowy zbliżony do palowego i musi mieć gdzie penetrować w głąb, wrażliwa na suszę, wysoki intensywny wzrost, bardziej wrażliwa na zbiór systemem łapania za trzon i otrząsania- często uszkodzenia.

ODMIANY : DEBRECENI BTERMO , GRONIASTA Z UJFEHERTOI , HORTENSJA , KELLERIS 16 , LUCYNA , ŁUTÓWKA , NANA , NEFRIS , NORTH STAR


4.      Koncepcja nowoczesnego sadu wiśniowego do zbioru mechanicznego.

Drzewa formuje się tak, aby posiadały silny przewodnik i cienkie elastyczne pędy boczne, a ich wysokość nie przekraczała 3,5 m.


5.      Mechaniczny zbiór owoców wiśni

AGROTECHNIKA CZEREŚNI

1.      Czynniki ograniczające produkcję czereśni w Polsce
2.      Na czym polega intensyfikacja produkcji czereśni
3.      Rozstawy, gęstość sadzenia formowanie drzew i prowadzenie w sadach czereśniowych
4.      Formowanie korony wrzecionowej (stożkowej) z zastosowaniem cięcia Brunnera
5.      Formowanie korony typu Fogel???a
6.      Formowanie alternatywne (cięcie po posadzeniu, stosowanie regulatorów wzrostu lub wyłupywania pąków)
7.      Rozgałęzianie drzew czereśni w sadzie metodą chemiczna ( dokładna procedura)
8.      Cięcie drzew czereśni w sadach nowoczesnych po wejściu w okres owocowania
9.      Ochrona owoców przed deszczem  i ptactwem

13:00:47
AGROTECHNIKA BRZOSKWINI


1.
Warunki klimatyczne i glebowe do uprawz brzoskwini w Polsce :

Brzoskwinie rosną dobrze w rejonach o średniej rocznej temperaturze nie mniejszej niż 8 st.C, a suma temperatur dodatnich okresu wegetacji jest większa niż 2500 st.C.
Warunki temperaturowe w poszczególnych porach roku, optymalne dla dobrego wzrostu brzoskwiń:
-
zima łagodna (średnia temp. w styczniu nie mniejsza niż -2 st.C)- wiosna bez dużych przymrozków
- lato długie, słoneczne- jesień ciepła, słoneczna, nie za sucha i nie za wilgotna.
Najlepsze rejony do uprawy brzoskwini w Polsce to tereny położone w zachodniej oraz południowej i południowo-wschodniej częsci kraju.
Warunki do prawidłowej uprawy brzoskwiń:
- nie można sadzić
drzewek w zagłębieniach i miejscach bezodpływowych
- optymalne miejsca do sadzenia to stoki skierowane na południowo-zachodnie oraz zachodnie, osłonięte przed wiatrem za pomocą np. pasa drzew
- nie można sadzić drzewek w miejscach o zmniejszonej ilości światła słonecznego
- nie można sadzić drzewek w miejscach o zbyt dużej wilgotności gleby
- odczyn gleby powinien bycobojętny, posiadać wartość ok. pH 6,6 do 7


2.      Problemy związane z towarową uprawą brzoskwini w Polsce

Ze względu na małą wytrzymałość mrozową brzoskwiń i moreli, oraz ich duże

wymagania cieplne, nie mogą być one uprawiane na skalę towarową w całej Polsce.

Najlepsze regiony do uprawy tych gatunków leżą na zachód od rzeki Warty, a granice tą

wyznaczają miasta: Gorzów Wielkopolski, Poznań, Kalisz, Katowice. Drugim regionem

korzystnym do uprawy brzoskwiń i moreli jest Małopolska do granic wyznaczonych przez

Kraków, Tarnobrzeg, Opatów Kielecki, Sandomierz, wyłączając góry, gdzie warunki są

nieodpowiednie: Mazowsze, Kujawy i Pomorze mają dużo gorsze warunki do uprawy

brzoskwiń i moreli niż dwa regiony wymienione uprzednio. Mazury i Podlasie nie nadają się

w ogóle do uprawy tych gatunków.


3.      Podkładki i odmiany brzoskwiń zalecane do uprawy

PODKŁADKI: Brzoskwinia zwyczajna, Siewka rakoniewicka, Brzoskwinia Mandżurska- Są najczęściej stosowanymi podkładkami generatywnymi dla odmian uprawnych brzoskwini.

ODMIANY BRZOSKWIŃ: Elberta, Redhaven, Harnaś – wytrzymały na mróz, Royalvee. Candor , Cresthaven ,

4.      Materiał szkółkarski do sadów brzoskwiniowych  i zalecane sposoby cięcia

Rodzaje cięcia drzewek brzoskwini:

I cięcie wiosenne - ma na celu usunięcie gałęzi złamanych, porażonych przez choroby, w celu uzyskania i utrzymania wybranej formy korony (koniec IV).

II cięcie letnie - wykonywane gdy cięcie wiosenne okaże się niewystarczające; powoduje ono osłabienie wzrostu drzewa, daje możliwość utrzymania odpowiedniej formy korony oraz uzyskania lepiej wybarwionych owoców (początek VII).

III cięcie odnawiające - wykonywane u starszych drzew w celu poprawienia wydajności.


5.      Charakterystyka typów koron: stożek, wysmukły stożek, korona osiowa i korona    kotłowa (kielichowa)- wady i zalety

Przy brzoskwiniach znalazłem tylko takie:

W zależności od potrzeby korony należy uformować na;

1) korony wrzecionowate- drzewo na przewodnik i boczna korony utrzymane w ten sposób aby górne były krótsze od dolnych. Zapewnia to dobre naświetlenie owoców.

2 ) korony ze skręconym przewodnikiem- po uformowaniu dwóch pięter usuwa się przewodnik w celu lepszego oświetlania wnętrza korony.

3) korony kotłowe- stosowane w krajach o łagodniejszym i suchym klimacie (Hiszp., Wł., USA), zapewnia to  doskonałe nasłonecznienie całej korony.

4) korony osiowe- popularna w intensywnych nasadzeniach umożliwia sadzenie drzew w odległości co 1m w rzędach. 5) korony krzaczaste - rozgałęzienia tuż przy powierzchni ziemi

6) palmata - stosowana w uprawach pod osłonami, gałęzie formowane w jednej płaszczyźnie.

7) korony wachlarzowate - stosowane w przypadku drzew rozpinanych na rusztowaniach przy murach i ścianach z krótkiego pnia wyprowadza się kilka pędów ułożonych promieniście.


6.      Zasady cięcia i przerzedzania zawiązków w sadach produkcyjnych
7.      Najważniejsze choroby i szkodniki brzoskwiń

CHOROBY, Brunatna zgnilizna , Dziurkowatość liści , Kędzierzawość liści , Leukostomoza drzew pestkowych , Mączniak

, Ospowatość liści-szarka , Parch brzoskwini , Rak bakteryjny , Srebrzystość liści

SZKODNIKI: , Mszyce , Pordzewiacz śliwowy , Przędziorek chmielowiec , Przędziorek owocowiec ,, Skośnik brzoskwiniaczek , Zwójka koróweczka

1. Warunki klimatyczne i glebowe do uprawz brzoskwini w Polsce : Brzoskwinie rosną dobrze w rejonach o średniej rocznej temperaturze nie mniejszej niż 8 st.C, a suma temperatur dodatnich okresu wegetacji jest większa niż 2500 st.C.
Warunki temperaturowe w poszczególnych porach roku, optymalne dla dobrego wzrostu brzoskwiń:
-
zima łagodna (średnia temp. w styczniu nie mniejsza niż -2 st.C)- wiosna bez dużych przymrozków
- lato długie, słoneczne- jesień ciepła, słoneczna, nie za sucha i nie za wilgotna.
Najlepsze rejony do uprawy brzoskwini w Polsce to tereny położone w zachodniej oraz południowej i południowo-wschodniej częsci kraju.
Warunki do prawidłowej uprawy brzoskwiń:
- nie można sadzić
drzewek w zagłębieniach i miejscach bezodpływowych
- optymalne miejsca do sadzenia to stoki skierowane na południowo-zachodnie oraz zachodnie, osłonięte przed wiatrem za pomocą np. pasa drzew
- nie można sadzić drzewek w miejscach o zmniejszonej ilości światła słonecznego
- nie można sadzić drzewek w miejscach o zbyt dużej wilgotności gleby
- odczyn gleby powinien bycobojętny, posiadać wartość ok. pH 6,6 do 7

Współpraca

Wczytywanie...