Witaj ponownie!
Mail Grupowy pomaga Twojej grupie sprawnie się komunikować, dzielić notatkami, wydarzeniami i opiniami. Dowiedz się więcej »
Przedmioty Wykładowcy Uczelnie

Immunologia - ćwiczenia - materiały


Uniwersytet Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
AGH University of Science and Technology
AGH
Prowadzący Białas
Informacja dla prowadzących
Podgląd

immunologia_cw1.doc

Podgląd pliku (pełna wersja wyższej jakości po zalogowaniu):
Układy grupowe krwi

Data: 3.10.2007r.














IMMUNOLOGIA

Ćwiczenia 1






Prowadzący: dr Marlena Szalata

mgr inż. Natalia Drwęska


Sposób zaliczenia ćwiczeń: wykonanie i zaliczenie wszystkich ćwiczeń, zaliczenie kolokwium
























1. Układy grupowe krwi


Obecnie wyróżnia się 25 układów grupowych krwi.


Do głównych układów grupowych krwinek czerwonych człowieka należą układy ABO, MNSs, Lewis i Rh.


Wszystkie cechy grupowe krwi dziedziczą się zgodnie z prawami Mendla.


2. Techniki immunohematologiczne


Do transfuzji krwi sprawdza się układy ABO i Rh, inne układy nie są tak ważne w wywoływaniu uczuleń i wzrostu ryzyka powikłań, Służą temu 2 typy testów:


a) Test aglutynacji


Wykrywa antygeny znajdujące się na powierzchni krwinek z zastosowaniem odpowiednich surowic. Antygen związany z przeciwciałem znajdujący się w surowicy tworzy widoczny gołym okiem zlep – aglutynat


W warunkach in vitro krwinki otaczają się ładunkiem ujemnym, który uniemożliwia związanie przeciwciał IgG, działają jedynie przeciwciała IgM, które mogą pokonać tą odległość. Większość ładunku otaczającego zmniejsza się przez dodanie albuminy, protaminy. Trawienie erytrocytów papaliną, ficyną umożliwia wykrycie przeciwciał anty – Rh, anty – Kidd.


Zastosowanie soli LISS o obniżonej sile jonowej równiez przyspiesza proces aglutynacji.


b) Test antyglobulinowy – wykrywanie przeciwciał niekompletnych metodą Coombsa


Przeciwciała niekompletne wiążą się z antygenami na powierzchni komórek.


Nie mają jednak możności aglutynowania krwi. Dodanie surowicy antyglobulinowej prowadzi do powstawania aglutynatów, które wypadają z zawiesiny.


i) Metoda bezpośrednia – bezpośredni test antyglobulinowy (BTA) do wykrywania przeciwciał niekompletnych już obecnych na powierzchni komórek u osobników z chorobą hemolityczną (konflikt Rh, konflikt grup krwi po przetoczeniu).


Test BTA jest dodatni, gdy doszło do aglutynacji pod wpływem surowicy antyglobulinowej. Wynik z surowicą anty – D powinien być dla Rh(+) dodatni, a dla Rh(-) ujemny.


ii) Metody pośrednie – pośredni test antyglobulinowy (PTA) do wykrywania przeciwciał niekompletnych w surowicy (konflikt serologiczny matek, próba krzyżowa, antygeny układów Rh, Kell, Duffy).


Ujemny wynik testu PTA między krwinkami dawcy, a surowicą biorcy pozwala na przeprowadzenie transfuzji.


3. Układ ABO


Znane są 4 grupy krwi: O,A,B,AB (piszemy O, ale czytamy „zero”, bo litera ta pochodzi z niemieckiego „ohne”, czyli bez). Pojawiają się w 6 tygodniu życia płodowego, ale pełną ekspresję osiągają między 6 – 18 miesiacem życia).


Tylko 15 osób na 100 ma krew Rh(-).


W naszej populacji na 100 osób przypada:


Grupy

A

40

ARh-

6


O

33

ORh-

5


B

19

BRh-

3


AB

8

ABRh-

1



Określanie układu ABO za pomocą surowic wzorcowych

Surowice wzorcowe

Grupa krwi

Anty – B

Anty – A

Anty – AB

A

-

hemaglutynacja

hemaglutynacja

B

hemaglutynacja

-

hemaglutynacja

AB

hemaglutynacja

hemaglutynacja

hemaglutynacja

O

-

-

-


Określanie układu ABO za pomocą wzorcowych krwinek

Krwinki czerwone

Grupa krwi

A

B

O

A

-

hemaglutynacja

-

B

hemaglutynacja

-

-

AB

-

-

-

O

hemaglutynacja

hemaglutynacja

-


Rutynowo wykrywa się podgrupę A1 (wyciąg z nasion Dolichos biflorus) występującą u 80% ludzi z grupą krwi A i podgrupę A2 (wyciag z nasion Ulex europaeus) występująca u 20% ludzi z grupą krwi A.


4. Układ grupowy Rh


Antygeny Rh kodowane sa przez 2 wysoce homologiczne leżące blisko siebie loci RHD (koduje antygen D i d) i RHCE (koduje antygen C,c,E i e). Układ grupowy Rh jest określany przez trzy pary genów allelomorficznych C,c,D,d,E,e. Ich obecność ustala się z zastosowaniem wzorcowych surowic.


Największe znaczenie w praktyce medycznej ma antygen D, ze względu na częstość wywoływanych immunizacji. Wprowadzono podział na osoby Rh(+) posiadające antygen D oraz Rh(-) posiadające antygen d.


W Polsce osobnicy Rh(+) stanowią 82% populacji. Najczęściej spotykane są fenotypy: CcDee, CCDee, ccDEe i ccddee. Oprócz antygenu D występuje również antygen Du, stanowiący uszkodzoną postać antygenu D pozbawioną jednego lub kilku składników.


Oznaczenie układu Rh C,E i Du jest bardzo ważne przy doborze dawców i biorców krwi. Tylko genotywp ccddee jest prawdziwie Rh(-) i może być przetaczany osobom Rh(-). Obecność antygenu C,Du lub E przy braku antygenu D czyni osoby dawcami Rh(+), a biorcami Rh(-).


Genotyp

Częstość

Rh(-)

Fenotyp

dawcy

biorcy

cde/cde

17%

Rh(-)

Cde/cde

0,8%

Rh(+)

Rh(-)

cdE/cde

0,2%

Rh(+)

Rh(-)

CDe/cde

37%

Rh(+)

Rh(+)

CDe/CDe

17%

Rh(+)

Cde/cDe

10%

Rh(+)

CDE/cde

13%

Rh(+)

cDe/cde

3%

Rh(+)


Przeciwciała Rh mają charakter odpornościowy, powstają w wyniku immunizacji matki Rh(-) krwią dziecka Rh(+) lub podczas transfuzji niezgodną krwią.


5. Układ grupowy MNSs


Występuje w postaci układów MS, Ms, MNS, MNs, NS i Ns.


6. Układ antygenowy P


Wyróżnia się krwinki czerwone P – dodatnie i P – ujemne.


7. Układ antygenowy Lutheran (Lu)


Składa się z determinant antygenowych Lu(a) i Lu(b)


8. Układ antygenowy Kell


Obejmuje antygen K (Kell), k, Kpa, Kpb, ku, Js.


9. Układ antygenowy Lewis (Le)


Zawartość antygenu zmienia się z wiekiem. Wyróżniamy antygeny Le(a) i Le(b).


10. Układ antygenowy Duffy


Występuje w postaci antygenów Fy(a), Fy(b) i Fy


11. Układ antygenowy Kidd


Znane są antygeny Jka, Jkb i Jk występujące w postaci fenotypów Jk(a+ b-), Jk(a+ b+), Jk(a- b+)


12. Antygeny indywidualne lub antygeny rodzinne


Występują niezmiernie rzadko


13. Konflikt serologiczny matczyno – płodowy


Do krwioobiegu dziecka przenikają przeciwciała IgG matki.


- antygeny układu Rh

Matka Rh(-), dziecko Rh(+) lub transfuzja krwi Rh(+).

Ochrona – podanie immunoglobuliny anty – D.


- antygeny układu ABO

Matka O posiada przeciwciała IgG anty – A i/lub anty – B. Dziecko ma grupę krwi A lub B po ojcu.

Konflikt serologiczny bardzo łagodny, co wynika z braku pełnej dojrzałości układu ABO dziecka


- inne antygeny grupowe

Konflikt występuje bardzo rzadko. Dotyczy głównie obecności przeciwciał anty – c, anty – E (z układu Rh) i anty – K (z układu Kell).


W wyniku choroby rozrostowej krwi, ciąży, zakażenia bakteriami, przeszczepu szpiku może dochodzić do zmiany grupy krwi (ABO, Le (a- b-), MNSs). Badania grupy krwi przeprowadza się przed każdą transfuzją.

Współpraca

Wczytywanie...