Witaj ponownie!
Mail Grupowy pomaga Twojej grupie sprawnie się komunikować, dzielić notatkami, wydarzeniami i opiniami. Dowiedz się więcej »
Przedmioty Wykładowcy Uczelnie

Współczesne kierunki pedagogiki, Główne prądy myślowe, Naturalizm, materiały, notatki


Prowadzący Agnieszka Jaworska
Informacja dla prowadzących
Podgląd

29-11-2010wprowadzenie.docx

Podgląd pliku (pełna wersja wyższej jakości po zalogowaniu):

Wprowadzenie do pedagogiki                                                                         29-11-2010

Współczesne kierunki pedagogiki.

Współczesność: okres XX-XXI wieku, jego podstawy sięgają jeszcze wcześniej,

Kierunek: pewna teoria, która ogranicza się tylko do jednej dziedziny wychowania, powstałą dlatego, że w pedagogice i dydaktyce mamy cele kierunkowe(cele stawiamy sobie w zakresie jednej dziedzinie). Nazwa została ubogacona poprzez  takie pojęcie jak system. Pytamy o kierunki: filozofia współczesna nie jest filozofią myślenia, ale filozofią podmiotu. Dzisiaj od czasów Kartezjusza uwaga przekserowała się ze świata zewnętrznego na myślenie. W ten sposób całą uwaga została skupiona na to co myślimy, a nie  czy dana rzecz istnieje. W XIX wieku dokonała się przemiana, przejścia od idealizmu, do materializmu i realizmu. Próby te były wspierane zwłaszcza przez myśl psychologiczną i przyrodniczo- techniczną, gdzie rozwój i postęp zaczęły zajmować miejsca metafizyki i religii, człowiek stawał się oderwany od rzeczywistości. Herbart zaczął badać realność świata. Odbudował metafizykę(ontologię).

Główne prądy myślowe:

  1. Naturalizm i pozytywizm
  2. Racjonalizm i scjentyzm
  3. Indywidualizm i liberalizm pedagogiczny
  4. Socjalizm i komunizm
  5. Nacjonalizm i wychowanie państwowe
  6. Szkoły psychologiczne
  7. Personalizm

Ad. 1

Początki możemy odnotowywać z J. J. Rousseau. Człowiek nie jest niczym innym jak idealnym tworem rewolucji, nie posiada duszy nieśmiertelnej, ani przeznaczenia w sensie nadprzyrodzonym. Wszystko co ważne rozgrywa się tu i teraz

Ad. 2

Człowiek jest nade wszystko rozumem, maszyną do myślenia. Z upływem czasu wszystko się wyjaśni z czasem, należy żywić nadzieję, że wszystkie zawiłości i tajemnice świata zostaną wytłumaczone. Poznanie osiągnięć naukowych rozwiążą wszystkie problemy

Ad. 3

Liberalizm: człowiek jest swoistym robinsonem socjologicznym, nie interesujemy się innymi, : „Każdy dla siebie, a Bóg dla wszystkich”. Egoizm według kierunku, nie musi być postrzegany negatywnie w życiu społecznym. można zharmonizować indywidualne dążenia dobrem ogółu , a nawet zauważa się że własna interesowność dobrze może harmonizować z dobrem ogółu, stając się główną siłą postępu i geniuszy

Ad. 4

Człowiek jest atomem społeczności, jej małym elementem, ma sens, wartość, jeżeli jest wpisany w życie społeczne. Celem wychowania jest uczynienie człowieka istotą społeczną.

Ad. 5

Fichte, Hegel: naród i  państwo najważniejsze. Idealistycznie kojarzony duch świata, miałby wcielać się w państwo lub człowieka polityki.  Hegel rozpoznawał jego wcielenie się najpierw w Napoleonie, a później w Państwie Pruskim. Kult państwa lub narodu prowadził do ujmowania wychowania jako wychowanie dla państwa i przez państwo.- dla zwolenników wychowania państwowego lub odpowiednio narodu-  zwolennicy wychowania narodowego, z tego nurtu wyłaniają się między innymi faszyzm, nazizm, stalinizm.

Ad. 6

Wystarczy dobrze znać człowieka, a nade wszystko dzieci i młodzież, aby właściwie och wychować. znajomość psychologii jest przydatna, ale nie wystarczy do wychowania człowieka. W pedagogice należy znać cel, do którego wychowujemy. Nawet jeśli pojawi się jej cel – rozwój osobowości to musi on zmierzać w jakimś kierunku, musimy rozpatrywać go w jakimś sensie i pod jakimś względem.

Ad. 7

Bowne, Flawelling, Howison-personalizm indywidualistyczny, w Europie p. społeczny- Mounier: filozofia zaangażowana  socjalnie niejako przez analogię do marksizmu. Filozofia personalizmu także chrześcijańska to ferment rewolucyjny, odrodzeniowy, humanistyczny. Na bazie „dobrej woli” dokonuje się rewolucja personalistyczna.

Nurty i kierunki oparte na założeniach filozoficznych i kierunkach myślowych przejmowały podstawowe ukierunkowania na myśl pedagogiczna.

Rozumienie wychowania, pojęcia z wiązane z wychowaniem.

Ważne będzie doprecyzowanie języka pedagogicznego. Odpowiedź an pytanie: czy wychowanie jest konieczne?

Antropologiczne podstawy wychowania:

Człowiek rodzi się jako istota słabo wyposażona od strony biologicznej. Współczesny rozwój nauk biologicznych i porównawcze analizy różnych form życia  życiem i rozwojem człowieka pozwala na wysnucie wielu stwierdzeń wskazujących na wewnętrzną konieczność wychowania człowieka.( Niemiecki pedagog był bardzo radykalny, jest głównym przedstawicielem antypedagogiki uważał, że dziecko, które się urodzi jest odpowiedzialne za siebie w 100 %.):

  1. Ubóstwo instynktów (N. Tinbergen) znane stwierdzenie o człowieku jako „istocie o zredukowanych instynktach”. Życie zwierząt jest regulowane przez instynkty- odziedziczony mechanizm zachowań. U człowieka występują w formie cząstkowej mogą być nazwane instynktopodobne. Ubóstwo instynktów umożliwia jednak wielką zdolność uczenia się i wychowywania.
  2. Brak wrodzonej specjalizacji (A. Gehlen), zauważa, że u człowieka nie ma wrodzonej specjalizacji, u zwierzęta rodzą się z organicznie wpisaną specjalizacją, którą potrafią przejawiać nawet żyjąc i wzrastając wśród innych gatunków istot żywych. Taka specjalizacja pozwala zwierzętom podejmować zachowania zawsze właściwe dla ich gatunku i sposobu życia(np. sposób gromadzenia zapasów u wiewiórek). U człowieka możemy mówić jedynie o specjalizacji w myśleniu.(homo sapiens)
  3. Zbyt wczesne urodziny (A. Portman), jest twórcą twierdzenia o „zbyt wczesnych urodzeniach człowieka”, który rodząc się nie jest przygotowany do autonomicznego życia. Ciąża u ludzi nie jest dostatecznie długa i dlatego człowiek rodząc się od strony fizjologicznej jest niedojrzały do urodzenia: otwiera to jednak przed nim ogromną szansę uczenia się i odbierania całej gamy bodźców zewnętrznych. (Zwierzęta podział na zagniazdowe- zwierzęta nie są przystosowane do samodzielnej egzystencji po urodzeniu, np. mysz i gniazdowe- dostosowane do życia po urodzeniu, np. źrebak)
  4. Antropologia społeczna i kulturowa prowadzą badania także w zakresie antropologii społecznej i kulturowej, wskazują na człowieka jako istotę społeczno- kulturalną, jednocześnie podkreślają potrzebę uczenia się zastanej kultury oraz norm i zasad życia społecznego. Dziecko trzeba wprowadzić w normy i zasady obowiązujące w życiu społecznym- inkulturyzacja (np. Tarzan ).
  5. Antropologia filozoficzna . Również od strony antropologii filozoficznej upatruje się możliwości i wewnętrznych przyczyn rozwoju i wychowania tym, że człowiek jest istotą niedoskonałą i potencjalną, która wymaga wychowania.
  6. Antropologia teologiczna : człowiek postał na obraz i podobieństwo człowieka, wskazując na istniejącą w człowieku dysharmonię, tłumacząc faktem grzechu pierworodnego

Co by było z człowiekiem gdyby wychowania zabrakło, lub byłoby ono wadliwe?

  1. Człowiek byłby zagrożony w swoim społeczeństwie
  2. Rozwój człowieka byłby poważnie zagrożony
  3. Człowiek nie potrafiłby nawet przyjmować postawy wyprostowanej

Innego rodzaju opje ukazują ujęcia wychowania podkreślające fakt działania z zewnątrz na wychowanka. Tego rodzaju opcja zaznaczała się zwłaszcza w okresach…

Współpraca

Wczytywanie...