Witaj ponownie!
Mail Grupowy pomaga Twojej grupie sprawnie się komunikować, dzielić notatkami, wydarzeniami i opiniami. Dowiedz się więcej »
Przedmioty Wykładowcy Uczelnie

Rozdział VIII, Wnioskowanie prawnicze, reguły inferencyjne, wnioskowanie, analogia iuris,opracowanie


Uniwersytet Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Uniwersytet Adama Mickiewicza
UAM
im. Adama Mickiewicza
uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Prowadzący Sławomira Wronkowska
Informacja dla prowadzących
Podgląd

Rozdział VIII.doc

Podgląd pliku (pełna wersja wyższej jakości po zalogowaniu):

ROZDZIAŁ VIII – WNIOSKOWANIE PRAWNICZE

Reguły inferencyjne – określone reguły, według których wywnioskowano normę z innej normy

Wnioskowanie – proces myślowy, w którym na podstawie pewnych przesłanek (zdania uznane za prawdziwe) dochodzi się do wniosku (przeświadczenie o prawdziwości innego zdania)

Wnioskowanie z norm o normach ( wnioskowanie prawnicze ) -> słowo „wnioskowanie” w swoistym sensie, ponieważ o normach nie orzeka się, że są prawdziwe lub fałszywe (na podstawie zdań o obowiązywaniu jakiejś normy w systemie uznaje się zdania stwierdzające, że w tym systemie obowiązuje jakaś inna norma)

Przesłanki (normy) reguły inferencyjne konsekwencje (normy)

Wnioskowanie z norm o normach:

  1. wnioskowania oparte na wynikaniu normy z normy
  1. wnioskowania oparte na logicznym wynikaniu normy z normy
  2. wnioskowania oparte na instrumentalnym wynikaniu normy z normy
  1. wnioskowania oparte na założeniu konsekwentności ocen prawodawcy
  1. analogia iuris
  2. argumenta a fortiori (argumentum a minori ad maius, argumentum a maiori ad minus)

Wynikanie normy N2 z normy N1 – z normy N1 wynika norma N2, jeżeli zrealizowanie czynów wyznaczonych przez normę N1 jest warunkiem wystarczającym zrealizowania czynów wyznaczonych przez normę N2, a zrealizowanie normy N2 jest warunkiem koniecznym zrealizowania normy N1.

- związek logiczny miedzy treścią normy N1 i normy N2 -> wynikanie logiczne normy z normy

- związek przyczynowy między zrealizowaniem normy N1 i N2 – wynikanie instrumentalne normy z normy

Norma N2 wynika logicznie z normy N1 , jeżeli zakres zastosowania normy N1 obejmuje zakres zastosowania normy N2 lub zakres normowania normy N1 obejmuje zakres normowania normy N2, przy tożsamości albo węższym zakresie drugiego elementu normy N2.

Wnioskowanie oparte na instrumentalnym wynikaniu normy z normy opierają się na założeniu, że między zachowaniem adresata normy a wyznaczonym przez normę stanem rzeczy, który on ma realizować, występują związki przyczynowe .

  1. dyrektywy instrumentalnego nakazu i dyrektywy instrumentalnego zakazu

W dawnej literaturze prawniczej – wnioskowania „z celu na środki”.

Wnioskowania oparte na założeniu konsekwentności ocen prawodawcy – odwołanie się do aksjologicznego uzasadnienia norm prawnych ustanowionych w formie przepisów; odtwarzamy to uzasadnienie, zakładamy, że prawodawca jest konsekwentny w swoich ocenach i na tych podstawach wnioskujemy, że do systemu prawnego należy jakaś norma-konsekwencja, która znajduje uzasadnienie aksjologiczne w tych samych ocenach co norma czy normy wyraźnie ustanowione przez prawodawcę

Przesłanki: norma / normy w formie przepisów prawnych, zdanie lub zdania opisujące uzasadnienie, zdanie-założenie o konsekwentności ocennej prawodawcy

Analogia iuris – obowiązująca norma N1, ustanowiona w formie przepisów prawnych czy wiele tak ustanowionych norm: N1, N2, N3, …  , Nn znajdują uzasadnienie aksjologicznie w ocenie O; zakładając konsekwencję aksjologiczną prawodawcy, uznaje się za obowiązującą jakąś normę-konsekwencję, która nie została ustanowiona, ale która znajduje uzasadnienie aksjologiczne w tej samej ocenie O wspólne uzasadnienie aksjologiczne

Argumentum a minori ad maius – skoro uznajemy za obowiązującą normę N1, która zakazuje naruszać jakieś dobro w stopniu mniejszym to należy przyjąć, że do systemu należy także norma-konsekwencja, która zakazuje naruszać to dobro w stopniu większym (przy uznaniu uzasadnienia aksjologicznego zakazu i konsekwentności aksjologicznej prawodawcy); „Komu jest zakazane czynić mniej, temu jest zakazane czynić więcej”

Argumentum a maiori ad minus – skoro uznano za obowiązującą normę, która adresatowi A wyznacza obowiązku uciążliwe, w szczególności nakazuje mu zrealizowanie jakiegoś stanu rzeczy C wymagającego większego wysiłku, to należy przyjąć, że obowiązuje norma wyznaczająca adresatowi A obowiązki mniej uciążliwe, w szczególności nakazuje mu zrealizowanie stanu rzeczy C mniejszym nakładem sił

Współpraca

Wczytywanie...