Witaj ponownie!
Mail Grupowy pomaga Twojej grupie sprawnie się komunikować, dzielić notatkami, wydarzeniami i opiniami. Dowiedz się więcej »
Przedmioty Wykładowcy Uczelnie

Edukacja zdrowotna, zdrowie, zachowania prozdrowotne, promocja zdrowia, materiały, notatki


Prowadzący Kowalczewska-Grabowska
Informacja dla prowadzących
Podgląd

Edukacja zdrowotna.doc

Podgląd pliku (pełna wersja wyższej jakości po zalogowaniu):

21.09.2008r.

Miejsce zdrowia wśród innych pojęć

Edukacja zdrowotna

Edukacja prozdrowotna

Zdrowie

Zachowania prozdrowotne

Promocja zdrowia

Zachowanie zdrowotne

Edukacja zdrowotna

Edukacja – obejmuje zdobywanie wiedzy i może być pojmowana jako cykl kształcenia. Obejmuje wychowanie, kształcenie, czy naukę.

Edukacja zdrowotna – obejmuje edukację publiczną, edukacje zdrowotną w szkole, działania szkoleniowe różnych grup szkoleniowych, samokształcenie. Celem jest kształcenie prozdrowotnych zachowań jednostek i spo0łeczeństw.

- Edukacja zdrowotna wg. Baric’a – proces przekazywania lub nabywania wiedzy i umiejętności niezbędnych do przezywania i poprawy jakości życia.

- Edukacja zdrowotna wg. Williams’a – proces podczas którego osoba w nim uczestnicząca uczy się dbać o zdrowie własne i społeczeństwa w którym żyje.

- Edukacja zdrowotna wg. Woynarskiej – proces, którego realizacja ma umożliwić osobie edukowanej nabywanie wiedzy, kształtowanie umiejętności życiowych, przekonań i postaw niezbędnych do zachowania i doskonalenia zdrowia własnego i innych ludzi.

Wspólnota europejska

Edukacja zdrowotna – to proces oparty na naukowych zasadach stwarzających sposobność planowanego uczenia się zmierzającego do umożliwienia jednostce podejmowania świadomych decyzji dotyczących zdrowia i postępowania zgodnie z nimi. Odpowiedzialność za ten proces, jego przebieg ponosi rodzina, system edukacji i społeczeństwo.

Wychowanie prozdrowotne

Jest to intencjonalny przekaz wartości, których celem ma być ukształtowanie postawy prozdrowotnej.

Postawa prozdrowotna – dyspozycja do zachowań biologicznych, medycznych i społecznych. Determinant zdrowia na podłożu poznania ich – znaczenia dla zdrowia.

Koncepcja edukacji zdrowotnej wg. Smitha

Rozumienie zdrowia jako procesu nieustannego odtwarzania dobrego samopoczucia o wymiarze społecznym, psychicznym i fizycznym. Edukacja zdrowotna to wiedza, przekonania, zachowania oraz sposoby i style życia mające na celu utrzymanie zdrowia przez:

  1. zmianę sposobu myślenia o zdrowiu w sensie jego promowania.
  2. Zwiększenie skuteczności oddziaływania i kontroli nad własnym zdrowiem.

Techniki wspomagające proces zmian, zachowań w zdrowiu:

  1. dostarczenie adekwatnych informacji
  2. perswazja używana w celu motywowania
  3. uczenie umiejętności praktycznych
  4. interakcja ze środowiskiem w celu uzyskania wsparcia społecznego i tworzenia warunków do zmian

Edukacja prozdrowotna

Proces, w którym człowiek uczy się dbać o własne zdrowie i zdrowie innych ludzi. Dzięki tej edukacji poznaje siebie, swoje otoczenie – wpływy pozytywne i negatywne na zdrowie i samopoczucie, a także potrafi rozwiązywać umiejętności umożliwiające prozdrowotny styl życia, radzi sobie ze zmianami i trudnościami.

18.10.2008r.

WYCHOWANIE FIZYCZNE

Wychowanie fizyczne – odnosi się do organizmu. Dzięki wychowaniu można eliminować niewłaściwe zachowania stosując naturalne środki, tj. ruch, który może prowadzić do właściwej postawy, może również kompensować jakieś mankamenty ciała.  Zdrowie fizyczne można osiągnąć poprzez racjonalizacje pracy, wypoczynek.

Zdrowie fizyczne obejmuje:

- prognozę długości życia

- stan fizyczny

- fizyczne samopoczucie

- zewnętrzną normalność

- brak zniekształceń jawnych i ułomności

Wychowanie zdrowotne – ukierunkowany, dynamiczny proces w toku którego człowiek uzyskuje zdolność do aktywnego, twórczego życia, dąży do obrony zdrowia. Uzyskuje samospełnienie, realizację celów zdrowotnych.

Wychowanie zdrowotne nie może się odbywać bez zachowań zdrowotnych.

ZACHOWANIA ZDROWOTNE

Zdrowie – stan dobrego samopoczucia fizycznego i umysłowego.

Zachowanie – to ogół złożonych i celowych relacji występujących pod wpływem bodźców otoczenia lub czynników wewnętrznych organizmu. Polega na przystosowaniu się organizmu do warunków zewnętrznych oraz na przystosowani środowiska do własnych potrzeb osobnika. Z socjologicznego punktu widzenia jest świadomym działaniem człowieka regulującym jego stosunek do społeczeństwa w obyciu wytworzonej przez niego kultury, jej norm, wzorów osobowych i kontroli społecznej.

Zachowania zdrowotne według J. Jabłońskiego dzielimy na dwie grupy:

  1. Prozdrowotne – prawidłowe, podtrzymujące i utrwalające nasze zdrowie, a w rezultacie utrwalające zdrowie populacji.
  2. Antyzdrowotne – nieprawidłowe, nie związane z potrzebami naszego organizmu i wprost szkodzące zdrowiu bezpośrednio po upływie pewnego czasu lub po kilkunastu latach życia.
  3. Mieszane – wynikające z różnych stopni wiedzy zdrowotnej z różnym zakresem zachowań prozdrowotnych i antyzdrowotnych, np. sportowcy przestrzegający szereg wskazań zdrowotnych i równocześnie palący tytoń.

Zachowania zdrowotne – to wszelkie zachowania (nawyki), zwyczaje, postawy, wartości uznane przez poszczególnych ludzi i poszczególne grupy społeczne w dziedzinie zdrowia, tzn. wskazujące na to jakim jest człowiekiem pod względem zdrowotnym, jak pojmuje zdrowie, w jaki sposób nim dysponuje.

Zachowanie zdrowotne to również wskaźniki postaw wobec zdrowia wynikające z przyjętych przez jednostkę wartości, dlatego wskazujące na potrzebę doradzania, wsparcia i pomocy ludziom młodym w kształtowaniu swojego stylu życia.

Do zachowań w zdrowiu według B. Tobiasza-Adamczyka zalicza się:

  1. zachowania podejmowane przez osoby zdrowe w celu osiągnięcia lepszego poziomu swego zdrowia.
  2. Zachowania prewencyjne – każda działalność osoby uznawaną za zdrową podejmowaną w celu zapobiegania chorobom lub wykryciu choroby w stanie przedobjawowym (przed klinicznym).
  3. Zachowania osób uznawanych za zdrowe, ale należących do grup y zwiększonego ryzyka lub z relacji swej sytuacji życiowej narażonych na większe niż przeciętne osoby ryzyko zachorowań. Zachowania te zmierzają do zapobiegania skutkom tych zagrożeń.
  4. Zachowania związane z zachowaniem ciągłości biologicznej (zachowania reprodukcyjne) w celu zajścia w ciążę i zapewnienia jej prawidłowego przebiegu.
  5. Zachowania podejmowane w celu zabezpieczenia, utrzymywania lub poprawy zdrowia płodu albo dziecka, za które jest się odpowiedzialnym.
  6. Zachowania zmierzające do poprawy środowiska.

Pozytywne zachowania zdrowotne:

Do zachowań sprzyjających zdrowiu zwanych tez prozdrowotnymi lub pozytywnymi należą: utrzymywanie czystości ciała i jego otoczenia, racjonalne żywienie, aktywność fizyczna, bezpieczeństwo, utrzymywanie właściwej relacji miedzy ludźmi oraz umiejętność radzenia sobie ze stresem.

Negatywne zachowania zdrowotne:

Zachowania zagrażające zdrowiu (Antyzdrowotne, negatywne) : palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu i używanie innych substancji psychoaktywnych, ryzykowane zachowania seksualne.

Czynniki wpływające na zachowanie zdrowotne:

- Czynniki związane ze środowiskiem zewnętrznym

- Czynniki kulturowe

- Wpływ grup ludzi, w których odbywa się proces wychowania i socjalizacji dziecka. Główna rolę odgrywa tu rodzina (szczególnie matka), a następnie grupa rówieśnicza.

- czynniki osobiste, w tym własne przekonanie w sprawach zdrowia, jego kontroli, potrzeby działań profilaktycznych, a także własna aktywność, wytrzymałość w sytuacjach zagrożenia (traktowanie raczej jako wyzwania i próba kontrolowania) oraz zdolność do radzenia sobie ze stresem i sytuacjami trudnymi.

Promowanie zdrowia

- znaczący udział w promowaniu zdrowia ma Światowa Organizacja Zdrowia

- bycie propagatorami ruchu promowania zdrowia

- dzielić odpowiedzialność za zdrowie

- odgrywać aktywna rolę w działaniach dla osiągnięcia i utrzymania zdrowia

- mieć prawo do uzyskania informacji i ingerowanie w sprawy swego zdrowia

Próby wyjaśnienia mechanizmu zachowań pro- i antyzdrowotnych

Model sformułowany w 1966r. przez Rosemstocka dotyczący znaczenia przekonań i wierzeń, zakłada współdziałanie trzech rodzai mechanizmów zachowań pro- i antyzdrowotnych:

  1. Motywacja zdrowia:
  1. Zainteresowanie zdrowiem
  2. Gotowość do szukania fachowej pomocy medycznej
  3. Wcześniejsze korzystanie z działań prewencyjnych
  4. Poglądy i zachowania wskazujące na poszanowanie zdrowia (lub brak szacunku dla zdrowia)
  1. Podatność na choroby:
  1. Spostrzegalna, zwiększona podatność na zachorowania
  2. Uprzednie doświadczenia z występowaniem objawów
  1. Analiza zysków i strat:
  1. Dostrzegane zyski i straty
  2. Przekonanie o skuteczności nowych zachowań
  3. Niedostrzeganie przeszkód w podejmowaniu nowych zachowań

Zdrowie należy „wbudować” w różne systemy społeczne i istniejące w nim organizacje przez połączenie działań na rzecz zdrowia z ich podstawowymi celami w odniesieniu do szkoły z jej polityką, organizacją i programem dydaktyczno-wychowawczym.

Nauka          Polityka        Służba zdrowia

Zdrowie ──┴────┬──┴───┬───┴────┬───── Choroba

Edukacja          Ekonomia           Rodzina

Podstawowe zasady zachowań zdrowotnych i promocji zdrowia

8.11.2008r.

Zachowania Antyzdrowotne

- to zachowanie prowadzące do niszczenia zdrowia, jego osłabienia, do świadomego wprowadzenia się w stan choroby

- to te zachowania podejmowane przez człowieka, które w sposób bezpośredni lub pośredni wpływają na pogorszenie jego stanu zdrowia

- nie są podejmowane świadomie w celu samozniszczenia, ale taki mają skutek (choć niektóre są tylko wynikiem złych nawyków lub przyzwyczajeń nabywanych podczas procesów wychowania i socjalizacji).

Przykłady zachowań:

- brak wychowania fizycznego

-zła higiena i dieta

- palenie tytoniu

- picie alkoholu

- narkomania

Papierosy, a zdrowie

- palenie tytoniu to nie tylko farmakologiczne uzależnienie od nikotyny, ale przede wszystkim nawyk o charakterze behawioralnym, psychologicznym i społecznym.

Należy pamiętać, że palenie zwiększa zachorowalność i umieralność związaną z wrzodem trawiennym.

Uzależnienie od papierosów rodzi się niepostrzeżenie w miarę upływu czasu pojawia się postępujące przyzwyczajenie i biologiczne uzależnienie od tytoniu

Alkoholizm

- uzależnienie od alkoholu, czyli alkoholizm jest chorobą, która zaczyna się i rozwija podstępnie bez świadomości zainteresowanej osoby. Polega na niekontrolowanym piciu napojów alkoholowych i  może prowadzić do przedwczesnej śmierci.

Objawy tej choroby:

- zmiana tolerancji na alkohol

- objawy abstynencyne

- zaburzenia pamięci i świadomości

- utrata kontroli nad piciem

- koncentracja życia nad piciem

- subiektywne poczucie łaknienia alkoholu

- nawroty picia po próbach utrzymania okresowej abstynencji

WYCHOWANIE FIZYCZNE

Kultura fizyczna według M. Demela

„Obejmuje te wszystkie wartości, które wiążą się z fizyczną postacią i fizycznym funkcjonowaniem człowieka, zarówno w jego własnym subiektywnym odczuciu, jak też w obrazie społecznie zobiektyzowanym. Wartości te najogólniej mówiąc odnoszą się do zdrowia, budowy i postawy ciała, odporności i wydolności, sprawności i urody”.

Może być rozumiana:

- przedmiotowo ( odnosi się do otoczenia)

- podmiotowo (odnosi się do człowieka)

Formy uczestnictwa w kulturze fizycznej

- sport

-rekreacja

-rehabilitacja

- turystyka

Kształcenie fizyczne – kształcenie kompetencji instrumentalnych

Wychowanie fizyczne – kształtowanie kompetencji aksjologicznych (dyspozycji kierunkowych) ucznia obejmujących wychowanie do życia w społeczeństwie i w rodzinie, wychowanie do kultury fizycznej.

Rola wychowania fizycznego:

- zaspokoić doraźne potrzeby fizycznego i motorycznego rozwoju ucznia

- przygotowanie ucznia do dbałości o ucznia – o ciało, zdrowie, dalszy rozwój i sprawność po ustaniu procesu wychowawczego

Cele wychowania według J. Bielskiego:

  1. Wszechstronny harmonijny rozwój intelektualny ucznia
  2. Ukształtowanie poczucia odpowiedzialności za swój rozwój, zdrowie, sprawność fizyczna
  3. Rozbudowanie zainteresowań różnymi formami aktywności ruchowej o charakterze rekreacyjnym
  4. Wyposażenie ucznia w określoną wiedzę i umiejętności umożliwiające mu aktywne uczestnictwo w tych formach ruchowych.

Elementy wychowania fizycznego według Schmitz’a :

- Ruch – dzięki niemu człowiek poznaje siebie i otoczenie, poznanie i akceptacja własnego ciała

- Zabawa – rozładowanie napięcia, zbieranie różnorodnych doświadczeń, zdobywanie nowych kompetencji, doskonalenie poznawcze, psychomotoryczne i emocjonalne

- Współzawodnictwo – odczuwanie własnej energii i energii drugiego człowieka

Wychowanie fizyczne – to element procesu wychowania, biologiczna ingerencja w bieg rozwoju fizycznego, której zadaniem jest kształtowanie prawidłowej budowy i postawy ciała, rozwijanie prawidłowej odporności ruchowej, podnoszenie odporności, wyrabianie trwałych nawyków regeneracyjnych. Najogólniej głównym celem wychowania fizycznego jest przygotowanie do pracy, obrony i rozrywki, do aktywnego udziału w kulturze fizycznej.

Cele wychowania fizycznego:

- wspomaganie, pomnażanie i utrzymanie zdrowia fizycznego i psychicznego

- wzbogacenie umiejętności i nawyków ruchowych

- podnoszenie i rozwijanie sprawności fizycznej

- przekazywanie wiedzy oraz ukształtowanie przekonań o doniosłej roli aktywności ruchowej w utrzymaniu zdrowia

- bodźce i rozwijanie czynności, zainteresowań ruchowych

- wychowanie z współdziałaniem prozdrowotnym w kształtowaniu pozytywnych postaw wobec własnego ciała

- kształtowanie cech woli i charakteru człowieka oraz jego postaw moralno-społecznych

- współdziałanie z wychowaniem umysłowym, moralno-społecznym, estetycznym i politechnicznym w kształtowani wszechstronnie i harmonijnie rozwiniętego człowieka

- budowanie poczucia własnej wartości

- kształtowanie umiejętności pracy w grupie, zespole

20.12.2008r.

Zdrowie, a osobowość

Kształtowanie się i doskonalenie osobowości przebiega w trakcie:

- rozwoju fizycznego

- indywidualnego rozwoju jednostki

- rozwoju społecznego

- dostosowywania się do wymogów środowiska

- rozwoju etyczno-moralnego

- rozwoju kulturowego

- uczenia się

- procesu dojrzewania

- rozwoju psychicznego

Kształtowanie postaw prozdrowotnych

- sfera somatyczna, psychiczna, społeczna, etyczno-moralna

Hierarchia potrzeb wg. A. Maslowa

- potrzeby wyższego rzędu

- potrzeby samorealizacji

- potrzeby poczucia własności szacunku

- potrzeby społeczne

- potrzeby bezpieczeństwa

- potrzeby fizjologiczne

- potrzeby wzrostu i niedoboru

* Motywacje naturalne

- biofunkcjonalne

- rozwojowe

- prokreacyjne

- socjofunkcjonalne

- psychofunkcjonalne

* Motywacje zadaniowe

- określone przez ilość specyficznych zadań, ról społecznych lub zawodów

Procesy motywacyjne

Uruchamiają działania współdecydują

o poziomie wydatkowania energii

przez człowieka ←           → nadaje ogólny kierunek poszukiwaniom

wartości

Podtrzymują działanie wpływające na ich trwałość

i określają ilość czasu poświęconego na ich wykonanie

Emocje to:

- sposób przeżywania określonych sytuacji, zdarzeń lub doświadczeń

- źródło emocji

- źródło informacji w sytuacji w jakiej człowiek się znajduje

Wiedza o zdrowiu:

- to wewnętrznie spójny zbiór wiadomości, informacji, opinii i poglądów na temat zdrowia

- obejmuje treści charakteryzujące się wysokim stopniem asercji

- obejmuje treści o szczególnym życiowym znaczeniu dla jednostki

Przekonanie na temat zdrowia:

Poznawanie jakiegoś stanu rzeczy, osób, sytuacji

Emocjonalna aprobata zdobytej wiedzy, dotyczącej danego

stanu rzeczy, osoby, sytuacji

Postępowanie zgodne z treścią zdobytej wiedzy

Funkcje wiedzy o zdrowiu i funkcje przekonań zdrowotnych w życiu człowieka:

  1. Funkcja poznawcza – daje wychowankowi określony sposób rozumienia problemów zdrowia jego struktury i znaczenia w życiu
  2. Funkcja praktyczna – dostarcza jednostce postaw do kształtowania określonych zachowań zdrowotnych adekwatnych do zinternalizowanych treści oraz uwarunkowań środowiskowych i kulturowych
  3. Funkcja egzystencjalna – determinuje pewien system wartości w połączeniu z innymi wiadomościami o otaczającym świecie, dostarczając odpowiedzi na pytania o sens ludzkiego życia

Sprawność = dobrze opanowane umiejętności i nawyki

= dobrze wykonane umiejętności i nawyki

Sprawność występuje w procesie wychowania:

- sprawność percepcyjna

- sprawność fizyczna

- sprawność psychiczna

- sprawność umysłowa

- sprawność psychomotoryczna

Nawyk

- zautomatyzowana umiejętność czynnościowa

- przyzwyczajenie – stereotypowy, właściwy danej osobie sposób rozwiązania określonej sytuacji

- wyuczony składnik świadomej działalności człowieka

Podstawowe nawyki związane ze zdrowiem:

Aspekt postawy – poznawczy

- behawioralny

- emocjonalno – motywacyjny

Zachowania celowe:

- odruchy – zachowania wynikające z mniej lub bardziej przypadkowego dopływu

- nawyki i przyzwyczajenia

- zadania

Strategie kształtowania lub przekształcania zachowań w procesie wychowania zdrowotnego:

- empiryczno – racjonalna

- normatywno – edukacyjna

„Raport Lalonda”

4 czynniki w krajach rozwiniętych:

- czynniki biologiczne (genetyczne) – 10-15%

- czynniki środowiska zewnętrznego – 25-30%

- czynniki związane ze stylem życia – 50%

- efekty działalności medycyny – 10-20% (opieka zdrowotna)

Rodzaje zachowań zdrowotnych

- 7-8 godzin nocnego snu

- codzienne spożywanie śniadania

- unikanie lub rzadkie  jedzenie chipsów

- utrzymanie wagi w normie

- aktywność fizyczna w wolnym czasie

- umiarkowane spożywanie alkoholu

- niepalenie papierosów

Mildred Blaxter ukazuje 4 klasyczne zachowania związane ze zdrowiem:

- dietę

- aktywność fizyczną

- palenie tytoniu

- konsumpcja alkoholu

Najobszerniejszą listę zachowań:

- niepalenie tytoniu

- ograniczone spożywanie alkoholu

- aktywność fizyczną

- zdrową, zbilansowana dietę ze szczególnym uwzględnieniem właściwego śniadania i niejedzenia pomiędzy posiłkami

- bezpieczne zachowania seksualne

- unikanie stresu i umiejętność jego unikania

- umiarkowane ekspozycja na słońce

- stosowanie się do zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego

- wykonywanie określonych badań profilaktycznych oraz samobadanie ciała

Z badań Woynarskiej wynika, że 18% chłopców i 8% dziewcząt w wieku 11-15 lat pali papierosy. Istotnym czynnikiem związanym z paleniem jest pozycja społeczna. Im większe wykształcenie tym mnij palących regularnie.

Picie alkoholu:

- utrata kontroli nad piciem

- potrzeba stałego spożywania alkoholu

- traktowanie go jako specyfiku

- 7% -  uprawia sport regularnie i często

- 7%  - dość często

- 12% -  sporadycznie

- 74% -  wcale

- 37% - zażywa ruchu kilka razy w tygodniu

- 24,6 % - kilka razy w miesiącu

- 7,8% - tylko w czasie urlopu

- 30,3% - wcale

Sen

Pierwsza faza snu – po zaśnięciu to sen głęboki

Dekalog zdrowego trybu życia – Zbigniewa Cendrowskiego:

  1. Wiedza o samym sobie – znajomość podstawowych zasad funkcjonowania organizmu – „Poznaj samego siebie”
  2. Utrzymanie sił obronnych organizmu w stałej gotowości
  1. Niedopuszczanie do zachowań obniżających bariery immunologiczne
  2. Stosowanie procedur wzmacniających siły obronne
  3. Właściwe postępowanie podczas chorób i dolegliwości
  4. Umiejętne wykorzystanie sił psychicznych
  1. Nie nadużywanie leków – usuwanie przyczyn choroby, a nie jej objawów poprzez uruchomienie wewnętrznych sił organizmu.
  2. Podtrzymywanie wysokiego poziomu wszechstronnej aktywności ruchowej, respektowanie praw natury, tj. realizowanie programu genetycznego – ruch realizowany w odpowiedniej częstotliwości i objętości.
  3. Prawidłowe odżywianie się

a.   należy spożywać tylko tyle, ile się zużywa, tj. przestrzeganie bilansu

energetycznego

  1. wyeliminowanie z pożywienia tłuszczów zwierzęcych i produktów wysoko

przetworzonych

  1. spożywanie dużych ilości warzyw i owoców
  2. ograniczenie spożycia potraw o wysokiej zawartości cholesterolu
  1. Hartowanie się:
  1. uodpornić się na ekstremalne bodźce w sferze fizycznej i społecznej
  2. wzmocnić się
  3. przygotować się do sytuacji trudnych
  1. Rozwijanie umiejętności walki ze stresem
  1. świadome i planowe sterowanie swoimi reakcjami
  2. ograniczenie i eliminowanie wpływu bodźców negatywnych, a także pełniejsze ich wykorzystanie
  1. Wyeliminowanie nałogów – pozbycie się uzależnień (nikotynizmu, alkoholizmu, narkomanii, itp.) i trwałych przyzwyczajeń obciążających poziom zachowania, np. lekomanii, obżarstwa, lenistwa, przesiadywania przed telewizorem, nadmiernego spożywania używek.
  2. Życzliwość dla innych – zdrowym społecznie jest ten, kto czyni dobro jest życzliwy dla innych,  zna zawartość pojęć tolerancji i kompromisu i posługuje się nimi w życiu codziennym.
  3. Zachowanie postawy copingowej (radzenia sobie w trudnych sytuacjach życiowych)

Antonovsky

Koncepcja salutogenetyczna

PARADYGMAT

PATOGENETYCZNY

PARADYGMAT SALUTOGENETYCZNY

1. Myślenie o ludziach (albo zdrowi, albo

chorzy)

1. Myślenie o zdrowiu i chorobie w ramach

kontynimum – od zdrowia do choroby

2. Koncentracja na jednej specyficznej jednostce

patologicznej

2. Komunikacja ze wszystkimi, którzy pracują

nad zagłębianiem tajemnicy zdrowia

3. Badanie przyczyn choroby

3. Skupienie się nad zasadami pomagającymi, jak

radzić sobie ze stresem

4. Wszystkie stresory są złe

4. Jak nauczyć się żyć w zdrowiu ze stresorami i obrócić ja na naszą korzyść

5. Należy wypowiedzieć wojnę chorobom i je

pokonać

5. Otwarta droga do współpracy pomiędzy

naukowcami i praktykami oraz zniesienie

znaczącego wkładu do systemu społecznego

6. Priorytet dla indywidualnych przypadków i

grup wysokiego ryzyka

6. Należy zajmować się ludźmi w każdym

punkcie kontynimum  zdrowia i choroby

Poczucie koherencji:

Jest to globalna orientacja człowieka wyrażającego stopień jaki człowiek ten ma dominujące, trwałe choć dynamiczne poczucie pewności, że:

  1. Bodźce napływające w ciągu życia ze środowiska zewnętrznego i wewnętrznego mają charakter ustrukturyzowany, przewidywalny i wytłumaczalny.
  2. Dostępne zasoby, które pozwolą mu sprostać wymaganiom stawianym przez te bodźce.
  3. Wymaganie te są dla niego wyzwaniem wartym wysiłku i zaangażowania.

Składniki poczucia koherencji:

Poczucie zrozumiałości odnosi się do stopnia w jakim jednostka percypuje napotkane bodźce zewnętrzne i impulsy płynące z jej wnętrza jako sensowa. Poznawcza, czyli jako informacje uporządkowane, jasne, spójne, wytłumaczalne, a w związku z tym i przewidywalne.

Poczucie zaradności odnosi się do stopnia w jakim człowiek postrzega dostępne zasoby jako wystarczające do sprostania wymaganiom stawianym przez bodźce.

Poczucie sensowności – odnosi się do zachowań, zadań w jakim człowiek odczuwa, że jego życie ma sens z emocjonalnego punktu widzenia.

20.12.2008r.

Kapitał intelektualny Polski i ogól niematerialnych aktywów

  1. bardziej kompleksowa i efektywna polityka rodzinna
  2. Podniesienie jakości nauczania
  3. Ukierunkowanie szkolnictwa na potrzeby rynku pracy
  4. Aktywizacja seniorów
  5. Synergia światów nauki, biznesu i kultury. Rozwój miejsc pracy o wysokiej wartości dodatniej.
  6. Podniesienie jakości prawa, procedur i infrastruktury dla biznesu
  7. Regularne mierzenie wskaźników kapitału intelektualnego

Współpraca

Wczytywanie...