Witaj ponownie!
Mail Grupowy pomaga Twojej grupie sprawnie się komunikować, dzielić notatkami, wydarzeniami i opiniami. Dowiedz się więcej »
Przedmioty Wykładowcy Uczelnie

SCIAGA EDUKACJA ZDROWOTNA


Prowadzący Kowalczewska-Grabowska
zgłoś naruszenie zasad
Podgląd

SCIAGA EDUKACJA ZDROWOTNA.doc

Podgląd pliku (pełna wersja wyższej jakości po zalogowaniu):
Paradygmaty zdrowia: biomedyczny, socjomedyczny, społeczno-ekologiczny

Paradygmaty zdrowia: biomedyczny, socjomedyczny, społeczno-ekologiczny. Zdrowie wg ŚOZ(WHO): stan dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego i społecznego, a nie tylko brak choroby lub niepełnosprawności. Zdrowie wg A.Antonowskiego: zdolności adaptacyjne, dobre zdrowie, to umiejętność radzenia sobie z ekstremalnymi zmianami środowiska i dobra adaptacja do tych zmian. Współczesna definicja zdrowia: zdrowie jest odrębną kategorią niż choroba, zdrowie jest pojęciem wielowymiarowym, zdrowie jest kategorią pozytywną. 6 wymiarów zdrowia: 1. Wymiar fizyczny: zróżnicowana dieta, higieniczny tryb życia, bezpieczna jazda samochodem, wykazywanie fizycznej aktywności.

2. Wymiar społeczny: dbałość o środowisko, bycie aktywnym w życiu publicznym, zdolność do interakcji z ludźmi i środowiskiem, satysfakcjonujące relacje z bliskimi. 3. Wymiar emocjonalny: umiejętność wyrażania uczuć, umiejętność panowania nad emocjami, pokonywanie sytuacji stresowych. 4. Wymiar intelektualny: poczucie kreatywności, możliwość podejmowania wyznań, rozwijanie wiedzy i umiejętności. 5. Wymiar duchowy: rozwijanie wartości życia, spokój „ducha”, posiadanie systemu wierzeń i wartości. 6. Wymiar zawodowy: satysfakcja z pracy, równowaga pomiędzy pracą, a czasem wolnym, prawidłowe relacje w pracy. Choroba wg Antoniowskiego: stan, dający się interpretować w 3 wymiarach: obiektywne zmiany patologiczne w organizmie, subiektywne poczucie choroby, społeczna tożsamość choroby. 3 mierniki zdrowia: negatywne, pozytywne, narażenia. Mierniki negatywne: chorobowość, zachorowalność, umieralność, śmiertelność, absencja chorobowa, przeciętny czas trwania przypadku absencji. Chorobowość – to liczba osób chorych w badanym okresie, czyli liczba zdarzeń chorobowych lub osób chorych podzielona przez ogólną liczbę ludności. Zachorowalność – to liczba nowych przypadków zachorowań zaistniałych w analizowanym okresie. Umieralność – to liczba zgonów zaistniałych w danej populacji danym czasie. Śmiertelność – to procent zgonów na ściśle określoną chorobę spośród ogólnej liczby chorych na tę chorobę. Absencja chorobowa – tj. zachorowalność połączona z czasową niezdolnością do pracy zawodowej usprawiedliwiona na podstawie orzeczenia lekarskiego. Mierniki pozytywne: waga i wzrost, prawidłowość odżywiania, pojemność płuc, parametry krwi, stan uzębienia, płodność. Mierniki narażenia zdrowia(ryzyka): osobnicze, populacyjne. Edukacja zdrowotna wg Williama(1988): proces, w którym ludzie uczą się dbać o zdrowie własne i społeczności, w której żyją. Edukacja zdrowotna wg Rady Wspólnoty Europejskiej(1989): proces oparty na naukowych zasadach, stwarzający sposobność planowanego uczenia się. Edukacja zdrowotna wg Green Krenter(1991): każda kombinacja różnorodnych doświadczeń edukacyjnych, ukierunkowanych na podejmowanie przez ludzi dobrowolnych działań sprzyjających zdrowiu. Edukacja zdrowotna wg Charońskiej(1997): całokształt działań zmierzających do kształtowania zachowań zdrowotnych ludzi. Edukacja zdrowotna wg Słońskiej(1999): podejmowanie wysiłku na rzecz wzrostu kompetencji jednostek i grup w sferze samodzielnego działania na rzecz zdrowia na różnych poziomach życia społecznego. Edukacja zdrowotna wg Tones Green(2004): każda planowana działalność ukierunkowana na uczeniu się o zdrowiu i chorobie. Edukacja zdrowotna wg Wojnarowskiej(2007): jest całożyciowym procesem uczenia się ludzi jak żyć aby zachować i doskonalić zdrowie własne i innych. Modele edukacji zdrowotnej: model zorientowany na chorobę, model zorientowany na czynniki ryzyka, model zorientowany na zdrowie. Funkcje edukacji zdrowotnej: orientacyjna, personalizacyjna, rozwojowa, stymulacyjna, socjalizacyjna, etyczna, kompensacyjna, pragmatyczna. Czynniki determinujące zdrowie: styl życia i zachowania zdrowotne (50-60%), Środowisko fizyczne i społeczne (20-25%), Czynniki genetyczne( ok. 20%), Służba zdrowia (ok. 10-15%). Styl życia wg Sieińskiego(1988): zespół codziennych zachowań swoistych dla danej zbiorowości lub jednostki. Styl życia wg Green(1991): wzór zachowań, który jest trwały i jest ukształtowany przez dziedzictwo kulturowe, relacje społeczne, czynniki geograficzne itd. Styl życia wg Wrześniewskiego(1993): zespół jawnych, manifestowanych zachowań, typowych reakcji, pewnych elementów osobowościowych. Główne zagrożenia zdrowia: wadliwy styl życia, zagrożenia w środowisku społecznym, zagrożenia w środowisku fizycznym.



Paradygmaty zdrowia: biomedyczny, socjomedyczny, społeczno-ekologiczny. Zdrowie wg ŚOZ(WHO): stan dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego i społecznego, a nie tylko brak choroby lub niepełnosprawności. Zdrowie wg A.Antonowskiego: zdolności adaptacyjne, dobre zdrowie, to umiejętność radzenia sobie z ekstremalnymi zmianami środowiska i dobra adaptacja do tych zmian. Współczesna definicja zdrowia: zdrowie jest odrębną kategorią niż choroba, zdrowie jest pojęciem wielowymiarowym, zdrowie jest kategorią pozytywną. 6 wymiarów zdrowia: 1. Wymiar fizyczny: zróżnicowana dieta, higieniczny tryb życia, bezpieczna jazda samochodem, wykazywanie fizycznej aktywności.

2. Wymiar społeczny: dbałość o środowisko, bycie aktywnym w życiu publicznym, zdolność do interakcji z ludźmi i środowiskiem, satysfakcjonujące relacje z bliskimi. 3. Wymiar emocjonalny: umiejętność wyrażania uczuć, umiejętność panowania nad emocjami, pokonywanie sytuacji stresowych. 4. Wymiar intelektualny: poczucie kreatywności, możliwość podejmowania wyznań, rozwijanie wiedzy i umiejętności. 5. Wymiar duchowy: rozwijanie wartości życia, spokój „ducha”, posiadanie systemu wierzeń i wartości. 6. Wymiar zawodowy: satysfakcja z pracy, równowaga pomiędzy pracą, a czasem wolnym, prawidłowe relacje w pracy. Choroba wg Antoniowskiego: stan, dający się interpretować w 3 wymiarach: obiektywne zmiany patologiczne w organizmie, subiektywne poczucie choroby, społeczna tożsamość choroby. 3 mierniki zdrowia: negatywne, pozytywne, narażenia. Mierniki negatywne: chorobowość, zachorowalność, umieralność, śmiertelność, absencja chorobowa, przeciętny czas trwania przypadku absencji. Chorobowość – to liczba osób chorych w badanym okresie, czyli liczba zdarzeń chorobowych lub osób chorych podzielona przez ogólną liczbę ludności. Zachorowalność – to liczba nowych przypadków zachorowań zaistniałych w analizowanym okresie. Umieralność – to liczba zgonów zaistniałych w danej populacji danym czasie. Śmiertelność – to procent zgonów na ściśle określoną chorobę spośród ogólnej liczby chorych na tę chorobę. Absencja chorobowa – tj. zachorowalność połączona z czasową niezdolnością do pracy zawodowej usprawiedliwiona na podstawie orzeczenia lekarskiego. Mierniki pozytywne: waga i wzrost, prawidłowość odżywiania, pojemność płuc, parametry krwi, stan uzębienia, płodność. Mierniki narażenia zdrowia(ryzyka): osobnicze, populacyjne. Edukacja zdrowotna wg Williama(1988): proces, w którym ludzie uczą się dbać o zdrowie własne i społeczności, w której żyją. Edukacja zdrowotna wg Rady Wspólnoty Europejskiej(1989): proces oparty na naukowych zasadach, stwarzający sposobność planowanego uczenia się. Edukacja zdrowotna wg Green Krenter(1991): każda kombinacja różnorodnych doświadczeń edukacyjnych, ukierunkowanych na podejmowanie przez ludzi dobrowolnych działań sprzyjających zdrowiu. Edukacja zdrowotna wg Charońskiej(1997): całokształt działań zmierzających do kształtowania zachowań zdrowotnych ludzi. Edukacja zdrowotna wg Słońskiej(1999): podejmowanie wysiłku na rzecz wzrostu kompetencji jednostek i grup w sferze samodzielnego działania na rzecz zdrowia na różnych poziomach życia społecznego. Edukacja zdrowotna wg Tones Green(2004): każda planowana działalność ukierunkowana na uczeniu się o zdrowiu i chorobie. Edukacja zdrowotna wg Wojnarowskiej(2007): jest całożyciowym procesem uczenia się ludzi jak żyć aby zachować i doskonalić zdrowie własne i innych. Modele edukacji zdrowotnej: model zorientowany na chorobę, model zorientowany na czynniki ryzyka, model zorientowany na zdrowie. Funkcje edukacji zdrowotnej: orientacyjna, personalizacyjna, rozwojowa, stymulacyjna, socjalizacyjna, etyczna, kompensacyjna, pragmatyczna. Czynniki determinujące zdrowie: styl życia i zachowania zdrowotne (50-60%), Środowisko fizyczne i społeczne (20-25%), Czynniki genetyczne( ok. 20%), Służba zdrowia (ok. 10-15%). Styl życia wg Sieińskiego(1988): zespół codziennych zachowań swoistych dla danej zbiorowości lub jednostki. Styl życia wg Green(1991): wzór zachowań, który jest trwały i jest ukształtowany przez dziedzictwo kulturowe, relacje społeczne, czynniki geograficzne itd. Styl życia wg Wrześniewskiego(1993): zespół jawnych, manifestowanych zachowań, typowych reakcji, pewnych elementów osobowościowych. Główne zagrożenia zdrowia: wadliwy styl życia, zagrożenia w środowisku społecznym, zagrożenia w środowisku fizycznym.



Paradygmaty zdrowia: biomedyczny, socjomedyczny, społeczno-ekologiczny. Zdrowie wg ŚOZ(WHO): stan dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego i społecznego, a nie tylko brak choroby lub niepełnosprawności. Zdrowie wg A.Antonowskiego: zdolności adaptacyjne, dobre zdrowie, to umiejętność radzenia sobie z ekstremalnymi zmianami środowiska i dobra adaptacja do tych zmian. Współczesna definicja zdrowia: zdrowie jest odrębną kategorią niż choroba, zdrowie jest pojęciem wielowymiarowym, zdrowie jest kategorią pozytywną. 6 wymiarów zdrowia: 1. Wymiar fizyczny: zróżnicowana dieta, higieniczny tryb życia, bezpieczna jazda samochodem, wykazywanie fizycznej aktywności.

2. Wymiar społeczny: dbałość o środowisko, bycie aktywnym w życiu publicznym, zdolność do interakcji z ludźmi i środowiskiem, satysfakcjonujące relacje z bliskimi. 3. Wymiar emocjonalny: umiejętność wyrażania uczuć, umiejętność panowania nad emocjami, pokonywanie sytuacji stresowych. 4. Wymiar intelektualny: poczucie kreatywności, możliwość podejmowania wyznań, rozwijanie wiedzy i umiejętności. 5. Wymiar duchowy: rozwijanie wartości życia, spokój „ducha”, posiadanie systemu wierzeń i wartości. 6. Wymiar zawodowy: satysfakcja z pracy, równowaga pomiędzy pracą, a czasem wolnym, prawidłowe relacje w pracy. Choroba wg Antoniowskiego: stan, dający się interpretować w 3 wymiarach: obiektywne zmiany patologiczne w organizmie, subiektywne poczucie choroby, społeczna tożsamość choroby. 3 mierniki zdrowia: negatywne, pozytywne, narażenia. Mierniki negatywne: chorobowość, zachorowalność, umieralność, śmiertelność, absencja chorobowa, przeciętny czas trwania przypadku absencji. Chorobowość – to liczba osób chorych w badanym okresie, czyli liczba zdarzeń chorobowych lub osób chorych podzielona przez ogólną liczbę ludności. Zachorowalność – to liczba nowych przypadków zachorowań zaistniałych w analizowanym okresie. Umieralność – to liczba zgonów zaistniałych w danej populacji danym czasie. Śmiertelność – to procent zgonów na ściśle określoną chorobę spośród ogólnej liczby chorych na tę chorobę. Absencja chorobowa – tj. zachorowalność połączona z czasową niezdolnością do pracy zawodowej usprawiedliwiona na podstawie orzeczenia lekarskiego. Mierniki pozytywne: waga i wzrost, prawidłowość odżywiania, pojemność płuc, parametry krwi, stan uzębienia, płodność. Mierniki narażenia zdrowia(ryzyka): osobnicze, populacyjne. Edukacja zdrowotna wg Williama(1988): proces, w którym ludzie uczą się dbać o zdrowie własne i społeczności, w której żyją. Edukacja zdrowotna wg Rady Wspólnoty Europejskiej(1989): proces oparty na naukowych zasadach, stwarzający sposobność planowanego uczenia się. Edukacja zdrowotna wg Green Krenter(1991): każda kombinacja różnorodnych doświadczeń edukacyjnych, ukierunkowanych na podejmowanie przez ludzi dobrowolnych działań sprzyjających zdrowiu. Edukacja zdrowotna wg Charońskiej(1997): całokształt działań zmierzających do kształtowania zachowań zdrowotnych ludzi. Edukacja zdrowotna wg Słońskiej(1999): podejmowanie wysiłku na rzecz wzrostu kompetencji jednostek i grup w sferze samodzielnego działania na rzecz zdrowia na różnych poziomach życia społecznego. Edukacja zdrowotna wg Tones Green(2004): każda planowana działalność ukierunkowana na uczeniu się o zdrowiu i chorobie. Edukacja zdrowotna wg Wojnarowskiej(2007): jest całożyciowym procesem uczenia się ludzi jak żyć aby zachować i doskonalić zdrowie własne i innych. Modele edukacji zdrowotnej: model zorientowany na chorobę, model zorientowany na czynniki ryzyka, model zorientowany na zdrowie. Funkcje edukacji zdrowotnej: orientacyjna, personalizacyjna, rozwojowa, stymulacyjna, socjalizacyjna, etyczna, kompensacyjna, pragmatyczna. Czynniki determinujące zdrowie: styl życia i zachowania zdrowotne (50-60%), Środowisko fizyczne i społeczne (20-25%), Czynniki genetyczne( ok. 20%), Służba zdrowia (ok. 10-15%). Styl życia wg Sieińskiego(1988): zespół codziennych zachowań swoistych dla danej zbiorowości lub jednostki. Styl życia wg Green(1991): wzór zachowań, który jest trwały i jest ukształtowany przez dziedzictwo kulturowe, relacje społeczne, czynniki geograficzne itd. Styl życia wg Wrześniewskiego(1993): zespół jawnych, manifestowanych zachowań, typowych reakcji, pewnych elementów osobowościowych. Główne zagrożenia zdrowia: wadliwy styl życia, zagrożenia w środowisku społecznym, zagrożenia w środowisku fizycznym.



Współpraca