Witaj ponownie!
Mail Grupowy pomaga Twojej grupie sprawnie się komunikować, dzielić notatkami, wydarzeniami i opiniami. Dowiedz się więcej »
Przedmioty Wykładowcy Uczelnie

Notatki z masażu cz2- MasaĹz 56, 57, 58, 60


Podgląd

MasaĹz 56, 57, 58, 60.odt

Podgląd pliku (pełna wersja wyższej jakości po zalogowaniu):

56. Rola kompensacji pośredniej i bezpośredniej w masażu.

57. Umiejętność doboru postępowania leczniczego masażem w urazach stawów i kręgosłupa.

58. Umiejętność doboru postępowania leczniczego masażem w porażeniach i niedowładach.

60. Umiejętność doboru postępowania leczniczego masażem w chorobach układu nerwowego, krążenia, oddechowego, pokarmowego, w okresie rekonwalescencji.


56. Rola kompensacji pośredniej i bezpośredniej w masażu.


Kompensacja- zdolność całkowitego lub częściowego wyrównania skutków działania czynników szkodliwych. Jest zjawiskiem samorzutnym, gdy po uszkodzeniu części narządu ruchu ubędzie możliwość wykonywania ważnych czynności. Procesy kompensacyjne odtwarzają te czynności za pomocą środków zapasowych, którymi organizm dysponuje.


Kompensacja bezpośrednia- kompensacja zaburzeń dynamicznych może odbyć się przez zastąpienie brakujących sił mięśniowych siłami działającymi tak samo lub podobnie, zazwyczaj w bliskim sąsiedztwie. Chory może wykonać ten sam ruch, który wykonywał przed zachorowaniem czy uszkodzeniem. Ten sposób kompensacji można nazwać bezpośrednim.

PRZYKŁAD. W przypadku wiotkiego niedowładu mięśnia piszczelowego przedniego pojawia się opadanie stopy podczas chodzenia. Kompensacja bezpośrednia polega w tym przypadku na przejęciu czynności grzbietowego unoszenia stopy przez długie prostowniki palucha i palców.

Kompensacja pośrednia- gdy uszkodzenie dotyczy całej grupy mięśni i brak sił działających podobnie, pojawia się kompensacja pośrednia, polegająca na zastąpieniu ruchu niemożliwego do wykonania ruchem bądź ruchami najbardziej użytecznymi do wykonania zamierzonej czynności. (Gdy zapytałem Labera o to zagadnienie podał przykład kompensacji zerwanego więzadła krzyżowego przedniego w kolanie, przez wzmocnienie gorsetu mięsniowego, który ma przejąć stabilizace stawu)

PRZYKŁAD. W przypadku porażenia wszystkich mięśni unoszących grzbietowo stopę pojawia się kompensacja pośrednia polegająca na zwiększeniu kąta zginania biodra i kolana podczas wykroku porażonej kończyny.



W powyższych zjawiskach kompensacji należy wzmocnić mięśnie, które prejmują funkcje uszkodzony struktur. W tym celu należy wykorzystać masaż izometryczny, który wpływa na przyrost masy i siły mięśni.



Sposób wykonania składa się z 3 faz:

1. Faza przygotowawcza- trwa ok. 8 min. Wykonuje się klasyczny masaż wybranego mięśnia, stosując naprzemiennie głaskanie, rozcieranie i ugniatanie. Celem tej fazy jest uzyskanie przekrwienia mięśnia i pobudzenie proprioreceptorów

2. Faza właściwa:

  • na mięśniu znajdującym się w skurczu izometrycznym (czas trwania skurczu 5-20 s) wykonuje się intensywne rozcieranie lub wibrację

  • w przerwach między skurczami trwającymi 30 s stosuje sie wstrząsanie w celu rozluźnienia mięśnia.

  • Cykl skurczu i przerwy powtarza się 6-12 razy w czasie jednego zabiegu

    3. Faza końcowa. W fazie końcowej wykonuje się masaż klasyczny techniką głaskania, ugniatania i wstrząsania przez ok. 5 min w celu zmniejszenia powysiłkowego napięcia mięśni.



57. Umiejętność doboru postępowania leczniczego masażem w urazach stawów i kręgosłupa.

  • Masaż w miejscu urazu można stosować tylko po całkowitym wygojeniu się uszkodzonej tkanki (bez powikłań czas gojenia tkanek: miękkich-7-14 dni; kostnej-4-16 tyg.)

  • nie należy wykonywać masażu w okolicach zespojenia kości elementami metalowymi wstawionych endoprotez- może to spowodować wystąpienie odczynów zapalnych w tych okolicach

  • wskazane jest stosowanie masażu w odruchowo wzmożonym napięciu mięśniowym (stosowanie technik głaskania, rozcierania, ugniatania wykonywanych wolno i rytmicznie)

  • rozcieranie tkanek miękkich okołostawowych, blizn pourazowych i pozabiegowych zapobiega tworzeniu się przykurczy bliznowatych

  • w sytuacjach pourazowego uszkodzenia proprioreceptywnych zakończeń nerwowych więzadeł, wpływających na czynność mięsni kontrolujących staw, może wystapic zaburzenie tego mechanizmu, któremu towarzyszy poczucie niestabilności, niepewności ruchowej stawu- stosowanie masażu klasycznego lub masażu w środowisku wodnym przyczynia się do zlikwidowania tej dolegliwości

  • w okresie unieruchomienia masaż stosowany na dużych grupach mięśni (tułowia, pośladków, kończyn nie unieruchomionych) aktywizuje układ krążenia, dostarcza bodźców proprioreceptywnych i zapobiega powstawaniu odleżyn




58. Umiejętność doboru postępowania leczniczego masażem w porażeniach i niedowładach.


Porażenie ( łać. plegia)- stan charakteryzujący się całkowitą niemożnością wykonywania ruchu, na skutek braku dopływu bodźców nerwowych do mięśni


Porażenie




wiotkie (duże obniżenie napięcia mięsni): spastyczne (wzmożone napięcie mięśni,

spowodowane uszkodzeniem ośr. ukł. n.)

  • pochodzenia neurogennego

    -uszkodzenie nn. obwodowych

  • pochodzenia miogennego

    -uszkodzenie samych mięsni

Niedowład (łać. Paresis)- zmniejszenie siły lub ograniczenie zakresu ruchu

  • niedowład spastyczny – wywołany uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego

  • niedowład wiotki – wywołany uszkodzeniem obwodowym


W porażeniu spastycznym i niedowładzie spastycznym:

  • Wykonywanie masażu rozluźniającego ogólnego, masażu segmentarnego, masażu szczotką z miękkiego włosia z częstotliwościa 3-5 razy na sekunde przez 10s na obszarze odpowiedniego dermatomu, odpowiadającemu poziomowi spastyczności mięśnia (dermatom- pole skórne odpowiadające danemuodcinkowi rdzenia kręgowego, unerwione przez pochodzące z niego włókna nerwowe)

  • masaż mięsni kostką lodu przez kilka sekund, dwu lub trzykrotnie w dziesięcio-sekundowych odstępach

  • należy unikać bodźców zwiękaszających spastyczność mięśni (wzmagających napięcie), jeśli się nie da to należy zrezygnować z wykonania masażu


W porażeniu wiotkim i niedowładzie wiotkim:

  • przeciwdziałanie powstawaniu obrzęków

  • w celu poprawienia napięcia, ukrwienia i odżywienia mięśni stosuje się masaż klasyczny, który należy dostosować do okresu choroby. W okresie ostrym i podostrym wykonuje się spokojny, łagodny masaż, z zastosowaniem głaskania, delikatnego rozcierania i ugniatania oraz słabej wibracji, natomiast w okresie przewlekłym przeprowadzany jest masaż pobudzający, z zastosowaniem energicznego głaskania, rozcierania, ugniatania, delikatnego oklepywania i silnej wibracji. Czas zabiegów należy stopniowo wydłużać, dostosowując do aktualnego stanu mięśni. Jeżeli w porażeniu wiotkim występuje obrzęk, to wskazane jest w pierwszej kolejności zastosować drenaż limfatyczny






60. Umiejętność doboru postępowania leczniczego masażem w chorobach układu nerwowego, krążenia, oddechowego, pokarmowego, w okresie rekonwalescencji.


Współpraca