Witaj ponownie!
Mail Grupowy pomaga Twojej grupie sprawnie się komunikować, dzielić notatkami, wydarzeniami i opiniami. Dowiedz się więcej »
Przedmioty Wykładowcy Uczelnie

Referat nr 11 - grupa 1


Prowadzący Małgorzata Lipowicz
Informacja dla prowadzących
Podgląd

Inkaso dokumentowe, akredytywa dokumentowa - Angelina Łańcow - grupa 1.docx

Podgląd pliku (pełna wersja wyższej jakości po zalogowaniu):
Inkaso dokumentowe, akredytywa dokumentowa - Angelina Łańcow - grupa 1.docx

Angelina Łańcow

Studia niestacjonarne

2Rok Fiu

Grupa ćwiczeniowa 1

Temat pracy: Inkaso dokumentowe i akredytywa dokumentowa

Stosowane w handlu zagranicznym sposoby zapłaty, czyli sposoby przekazywania przez kupującego przewidzianych w umowie sprzedaży środków zapłaty, dzieli się na uwarunkowane i nieuwarunkowane. Wśród uwarunkowanych wymienia się inkaso dokumentowe i akredytywę dokumentową.

Inkaso dokumentowe

Inkaso dokumentowe jest jedną z uwarunkowanych form zapłaty za towar.

Ustalenie w kontrakcie inkasa dokumentowego oznacza, że importer zobowiązuje się do uregulowania należności za wysłany przez eksportera towar w zamian za dokumenty reprezentujące towar. Zapłata następuje za pośrednictwem banku i jest dokonywana w dwóch podstawowych formach:

  1. Zapłaty gotówkowej-inkaso dokumentowe
  2. Zaakceptowania weksla trasowanego, stanowiącego zabezpieczenia zapłaty w terminie późniejszym-inkaso terminowe, akceptacyjne.

Inkaso dokumentowe jest operacją bankową wynikającą z umowy między podawcą inkasa/eksporterem i bankiem, polegająca na wydaniu importerowi dokumentów reprezentujących towar w zamian za zapłatę lub wydaniu mu dokumentów po spełnieniu przez niego innych warunków niż zapłata gotówkowa np. zaakceptowanie traty, złożenie weksla własnego. Bank postępuje zgodnie z instrukcjami przekazanymi mu przez eksportera w zleceniu inkasowym. W wypadku płatności za pomocą inkasa dokumentowego występują najczęściej 4 podmioty:

  1. Zleceniodawca (podawca inkasa- eksporter)

Przygotowywuje dokumenty i przekazuje je do banku wraz ze zleceniem inkasowym.

  1. Bank zleceniodawcy (bank eksportera)

Otrzymane dokumenty przekazuje zgodnie z instrukcją eksportera do banku inkasującego w kraju importera.

  1. Bank inkasujący

Przedstawia importerowi dokumenty i zgodnie ze zleceniem inkasuje zapłatę lub uzyskuje akcept traty wystawionej przez eksportera.

  1. Płatnik (importer)

Dokonuje zapłaty na podstawie prezentowanych mu dokumentów.

2. WYSYŁKA TOWARU

  1. UMOWA SPRZEDAŻY

IMPORTER

EKSPORTER

5.PREZENTACJA DOKUMENTÓW

6. ZAPŁATA LUB AKCEPT

8. ZAPŁATA/ AKCEPT

3. DOKUMENTY ZE ZLECENIEM INKASOWYM

4. DOKUMENTY I ZLECENIE INKASOWE

BANK INKASUJĄCY

BANK EKSPORTERA

7. PRZEKAZANIE ZAŁATY LUB AKCEPTU

Rys. 1 Przebieg procedury płatności

Przebieg procedury płatności:

  1. Eksporter i importer zawierają umowę, wprowadzając warunek zapłaty w formie inkasa dokumentowego.
  2. Eksporter wysyła towar do importera i gromadzi dokumenty dotyczące towaru.
  3. Po skompletowaniu dokumentów eksporter powierza realizację inkasa swojemu bankowi, wysyłając dokumenty wraz ze zleceniem inkasowym.
  4. Bank sprawdza od strony formalnej zgodność dokumentów ze zleceniem i finansowym i w razie zauważonych nieprawidłowości kontaktuje się z podawcą inkasa w celu ich wyjaśnienia.
  5. Następnie bank sporządza własne zlecenie inkasowe i wraz z dokumentacją wysyła go do banku inkasującego. Jeżeli wyboru banku inkasującego nie dokonał eksporter to inicjatywa należy do banku zleceniodawcy. Bank inkasujący zawiadamia importera o otrzymaniu dokumentów i zgodnie z instrukcją banku zleceniodawcy wzywa go do zapłaty lub akceptu traty. Bank ten jest również zobowiązany informować na bieżąco bank podawcy o przebiegu inkasa.
  6. Importer dokonuje zapłaty gotówkowej lub akceptu traty i wchodzi  w posiadanie dokumentów reprezentujących towar.
  7. Bank inkasujący przekazuje należność lub zaakceptowaną tratę bankowi zleceniodawcy.
  8. Bank zleceniodawcy uznaje kwotą należności rachunek eksportera. Natomiast zaakceptowaną tratę pozostawia u siebie lub przekazuje eksporterowi.

Należy mocno podkreślić, że w wypadku inkasa dokumentowego decyzję o zapłacie podejmuje importer,  a nie bank. Bank jest tylko pośrednikiem w przekazywaniu dokumentów i inkasowaniu należności.

Zasada inkasa dokumentowego polega na tym, że zapłata za towar następuje na podstawie zbadania przez importera dokumentów(zapłata za dokumenty), bez uprzednich oględzin towaru.  

Z punktu widzenie eksportera  inkaso nie jest korzystną formą zapłaty, jeśli ma on wątpliwości co do zdolności płatniczej i solidności kupieckiej importera. Eksporter narażony jest na odmowę wykupu dokumentów inkasowych, z czym wiążą się dodatkowe koszty i ryzyko. Korzystne dla eksportera jest sprawowanie przez bank pieczy nad dokumentami i niemożność wejścia importera w ich posiadanie bez dokonania zapłaty.

Z punktu widzenia importera  to inkaso jest dla niego korzystniejszą formą zapłaty. Importer płacąc za dokumenty stwierdzające wysyłkę, ma przekonanie, że płaci za towar, który rzeczywiście został wysłany.

Akredytywa dokumentowa

W handlu zagranicznym, jeśli eksporter nie ma zaufania do importera i chce ograniczyć ryzyko niezapłacenia za towar przez importera, winien uzgodnić w umowie akredytywy dokumentowej jako sposobu zapłaty za towar.

Akredytywa dokumentowa jest zobowiązaniem banku wobec eksportera, podjętym przez bank na zlecenie importera, do wypłacenia(lub zabezpieczenia zapłaty) eksporterowi określonej sumy w zamian za złożenie przez niego w przewidzianym terminie ustalonych w treści akredytywy dokumentów.

Zobowiązany do zapłaty jest bank i to on podejmuje decyzję o zapłacie za towar eksporterowi a nie importer.

Rodzaje akredytyw:

Biorąc pod uwagę pewność zobowiązania banku otwierającego, wyróżniam akredytywy:

  1. Odwołalne – takie, które mogą być odwołane lub zmienione bez wcześniejszego zawiadomienia beneficjenta (praktycznie nie występują);
  2. Nieodwołalne – takie, które nie mogą być anulowane ani zmienione bez zgody wszystkich zainteresowanych stron.

Z punktu widzenia funkcji, które bak pośredniczący spełnia wobec eksportera wyróżniamy akredytywy:

  1. Awizowane – do zadań banku pośredniczącego należy sprawdzenie autentyczności akredytywy oraz przekazanie jej treści;
  2. Negocjacyjne – został rozszerzony zakres obowiązków tego banku w fazie realizacji akredytywy przez eksportera. Bank ten upoważniony jest do negocjacji dokumentów; czyli ich sprawdzenia i wypłaty kwoty akredytywy;
  3. Potwierdzone – bank pośredniczący dodaje do akredytywy otwartej przez bank importera i na jego zlecenie potwierdzenie. Po potwierdzeniu akredytywy staje się bankiem potwierdzającym co oznacza, że podjął wobec eksportera samodzielne zobowiązanie do zapłaty. Jest to bardzo korzystna akredytywa dla eksportera ze względu na szybkość i pewność otrzymania zapłaty.

Biorąc pod uwagę sposób realizacji akredytywy:

  1. Gotówkowa – płatność następuje po przedstawieniu przez eksportera dokumentów z warunkami akredytywy;
  2. Z odroczonym terminem zapłaty – płatność jest odroczona i następuje w pewien czas po wysyłce towaru; oznacza udzielenia kredytu przez eksportera importerowi;
  3. Akceptacyjna – bank zobowiązuje się do akceptowania trat terminowych ciągnionych na bank przez eksportera i do zapłaty za nie w terminie wymagalności;
  4. Dostępna przez negocjacje – dokumenty mogą być prezentowane w wyznaczonym banku.

Biorąc pod uwagę uprawnienia eksportera:

  1. Akredytywa nieprzenośna – to taka, do której realizacji i podjęcia zapłaty upoważniony jest jeden określony eksporter;
  2. Akredytywa przenośna – to taka, którą bank pośredniczący występujący w roli przenoszącego może przenieść w całości lub w części do dyspozycji jednej lub kilku osób.

Przebieg płatności za pomocą akredytywy dokumentowej awizowanej:

  1. Ustalenie w umowie akredytywy jako sposobu zapłaty za towar, co oznacza jednocześnie określenie warunków, jakie winien spełnić eksporter, aby otrzymać swą należność;
  2. Importer poleca swemu bankowi otwarcie akredytywy na rzecz eksportera i przekazuje mu pokrycie finansowe;
  3. Bank importera zawiadamia bank eksportera o otwarciu akredytywy;
  4. Bank sprawdza autentyczność awizowanej mu akredytywy i zawiadamia eksportera o otwarciu akredytywy przez bank importera, przekazując mu treść, którą eksporter winien dokładnie przeanalizować.
  5. Eksporter wysyła towar importerowi;
  6. Eksporter prezentuje w banku komplet dokumentów zgodnych z warunkami akredytywy;
  7. Bank pośredniczący bada otrzymane od eksportera dokumenty pod względem ich zgodności z warunkami akredytywy i przesyła je banku importera;
  8. Bank importera po stwierdzeniu zgodności dokumentów z warunkami akredytywy przekazuje zapłatę do banku eksportera;
  9. Bank importera przekazuje dokumenty importerowi;
  10. Bank eksportera przekazuje należność eksporterowi.

Z punktu widzenia eksportera  akredytywa jest korzystną formą zapłaty, gdyż:

  1. Stanowi zobowiązanie do zapłaty banku a nie importera;
  2. Zapewnia niezwłoczne otrzymanie zapłaty;
  3. Jest zapłatą za dokumenty;
  4. Chroni przed ewentualnym odstąpieniem od zawartej transakcji przez importera

Z punktu widzenia importera  akredytywa nie jest korzystną formą zapłatą, gdyż angażuje on własne środki przed realizacją dostawy a nie ma gwarancji wykonania umowy przez eksportera.

Współpraca

Wczytywanie...