Witaj ponownie!
Mail Grupowy pomaga Twojej grupie sprawnie się komunikować, dzielić notatkami, wydarzeniami i opiniami. Dowiedz się więcej »
Przedmioty Wykładowcy Uczelnie

prezentacja bezp.państwa- ONZ


Prowadzący M. Huzarski
Informacja dla prowadzących
Podgląd

ONZ.pdf

Podgląd pliku (pełna wersja wyższej jakości po zalogowaniu):


ONZ jako czynnik kształtujący bezpieczeństwo świata.

Marta Michalska Artur Chojnacki



Organizacja Narodów Zjednoczonych jest unikalną organizacją

zrzeszającą niepodległe państwa, które dobrowolnie połączyły się w celu zapewnienia pokoju i rozwoju społecznego na świecie. Organizacja powstała 24. października 1945 roku i liczyła wtedy 51 państw. Obecnie Organizacja zrzesza 193 suwerennych państw, tj. prawie wszystkie kraje świata.

Podpisanie Karty Narodów Zjednoczonych. San Francisco, 26 czerwca 1945 r.



Prekursor

Prekursorem Organizacji Narodów Zjednoczonych była Liga Narodów, która

powstała bezpośrednio po zakończeniu I Wojny Światowej (1914-1918). Początkowo do Ligi należały 42 państwa, z czasem liczba ta zwiększyła się do 57 państw członkowskich.

Ligę Narodów powołano w przekonaniu, że światowa organizacja zrzeszająca

narody może utrzymać pokój i zapobiec ponownej tragedii, jaką była I Wojna Światowa.

Sesja Ligi Narodów. Genewa, 15.11.1920 r.



Dwa główne cele Ligi Narodów

1. Dążenie do zachowania pokoju poprzez prowadzenie wspólnych działań. Spory miały być rozstrzygane przez Radę arbitrażową i pojednawczą. W razie konieczności, dozwolone byłoby stosowanie sankcji ekonomicznych i militarnych.

2. Liga kładła nacisk na współpracę międzynarodową w zakresie

spraw ekonomicznych i społecznych.



Karta Narodów Zjednoczonych

Karta NZ to obszerny dokument będący zarazem statutem ONZ składa

się ze wstępu oraz 111 artykułów ujętych w 19 rozdziałów. Brało w niej udział 50 delegacji państw będących jej założycielami, 51

państwem-założycielem była Polska, która nie wzięła udziału w konferencji (podpisała Kartę Narodów Zjednoczonych 15 października 1945 r., a dokumenty ratyfikacyjne złożyła po 11 dniach).

L. Antonowicz, Podręcznik prawa międzynarodowego, Warszawa 2008, s. 179



Cele Organizacji Narodów Zjednoczonych

„1. Utrzymać międzynarodowy pokój i bezpieczeństwo, stosując skuteczne środki zbiorowe dla zapobiegania zagrożeniom pokoju i ich usuwania, tłumienia aktów agresji i innych naruszeń pokoju, łagodzić i załatwiać - w drodze pokojowej, według zasad sprawiedliwości i prawa międzynarodowego - spory lub sytuacje mogące prowadzić do naruszenie pokoju.

2. Rozwijać przyjazne stosunki między narodami, oparte na poszanowaniu zasady równouprawnienia i samostanowienia narodów, i stosować inne odpowiednie środki dla wzmocnienia powszechnego pokoju.

3. Doprowadzić do współdziałania międzynarodowego w rozwiązywaniu zagadnień o

charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym lub humanitarnym, jak również popierać i zachęcać do poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności dla wszystkich, bez względu na rasę, płeć, język lub wyznanie.

4. Być ośrodkiem uzgadniającym działalność międzynarodową, zmierzającą do osiągnięcia

tych wspólnych celów.”

Karta Narodów Zjednoczonych (Dz. U. z dnia 6 marca 1947 r.).



Artykuł 2 Karty NZ definiuje fundamentalne zasady Organizacji. Zgodnie z nimi, ONZ jest organizacją dobrowolnie zrzeszającą państwa, które osiągnęły porozumienie w sprawie zasad postępowania:

1.Organizacja opiera się na suwerennej równości wszystkich państw członkowskich. Każdy kraj należący do Organizacji Narodów Zjednoczonych zachowuje swoją suwerenność i każdy z nich jest równy wobec siebie. 2. Wszyscy członkowie Organizacji godzą się wypełniać w dobrej wierze

zobowiązania podjęte przez nich na podstawie Karty NZ. 3. Wszystkie państwa członkowskie będą rozwiązywać swoje międzynarodowe

spory środkami pokojowymi. 4. Wszystkie państwa członkowskie powstrzymają się od stosowania siły lub

groźby jej użycia przeciwko integralności terytorialnej lub niezawisłości politycznej któregokolwiek z krajów. 5. Wszystkie państwa członkowskie okażą ONZ wszelką pomoc w każdej akcji

podjętej zgodnie z niniejszą Kartą oraz powstrzymają się od udzielenia pomocy jakiemukolwiek państwu, przeciwko któremu Organizacja zastosowała środki zapobiegawcze lub środki przymusu. 6. Organizacja zapewni, by państwa, które nie są jej członkami, postępowały

zgodnie z niniejszymi zasadami w stopniu koniecznym dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. 7. Organizacja Narodów Zjednoczonych nie jest upoważniona do ingerencji w sprawy, „które z istoty swej należą do jurysdykcji któregokolwiek państwa” oraz nie zobowiązuje członków do przekazania takich spraw do rozwiązania przez Organizację, dopóki nie staną się one zagrożeniem dla międzynarodowego pokoju.



W doktrynie ONZ możemy wyróżnić trzy podstawowe rodzaje misji pokojowych. Pierwszy rodzaj to misje utrzymywania pokoju (peacekeeping) poszerzające możliwości zarówno zapobiegania konfliktom, jak i tworzenia pokoju. Zazwyczaj polega na rozmieszczeniu sił pokojowych ONZ w rejonie konfliktu składających się z komponentu cywilno- wojskowego.



Zadania:

rozbrojenie, demobilizacja i reintegracja ze społeczeństwem byłych kombatantów

rozbrajanie min

reforma sektora bezpieczeństwa i systemu praworządności

ochrona i promowanie praw człowieka

udzielanie pomocy przy organizacji wyborów

wspieranie odbudowy autorytetu władz państwa

wspieranie odbudowy kraju i rozwoju społeczno- ekonomicznego



Misje utrzymania pokoju działają w oparciu o trzy zasady:

Zgoda stron konfliktu Operacje peacekeeping są podejmowane jedynie

za zgodą głównych stron konfliktu. W przypadku braku takiego przyzwolenia, Organizacja ryzykuje utratą bezstronności w sporze i nie może efektywnie realizować celu, którym jest utrzymanie pokoju.

Współpraca

Wczytywanie...